Από πού προέρχεται η συνοδεία από απόσταση
Ένα ερώτημα που δεν τον άφηνε ήσυχο, και πάνω από 60.000 συνεδρίες από το 1998. Από εκεί μεγάλωσε η καθημερινή δουλειά στο πεδίο σου.
Ο Ρίκο δεν επινόησε τη συνοδεία από απόσταση. Γεννήθηκε βήμα βήμα μέσα από τη δουλειά με ανθρώπους, συχνά από δικά τους αιτήματα.
Ο δρόμος με μια ματιά
Κάποιοι σταθμοί στον δρόμο του Ρίκο έχουν ημερομηνία. Άλλοι ήρθαν σιγά σιγά, και κανείς δεν σημείωσε τη χρονιά. Το σχέδιο δείχνει και τα δύο χωριστά, ώστε τίποτα να μη φαίνεται πιο ακριβές από ό,τι είναι.
Όταν κατάλαβε ότι δεν βλέπουν όλοι το ίδιο
Ο Ρίκο μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου κανείς δεν μιλούσε για ενέργειες ή για το τι νιώθει κανείς. Ως παιδί δεν θεωρούσε τον εαυτό του διαφορετικό. Καταλάβαινε μόνο ότι κάποια πράγματα τα έκρινε αλλιώς και τα χειριζόταν αλλιώς. Δεν μίλησε γι’ αυτό με κανέναν, και ούτε τον ενόχλησε.
«Όταν ήμουν περίπου 16 χρονών και άρχισα να ασχολούμαι με την αντίληψή μου, πρόσεξα ότι πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονταν αλλιώς από μένα. Αυτό με εξέπληξε πολύ, γιατί μέχρι τότε πίστευα ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να αντιλαμβάνεται τόσα όσα κι εγώ.»
Ρίκο Μπρούνερ
Να καταλάβει όσα έβλεπε δεν μπορούσε ακόμη τότε. Όποιος είναι νέος ερμηνεύει γρήγορα, λέει σήμερα, και πολλά τα ερμήνευσε λάθος. Μόνο στις αρχές των είκοσι η αντίληψή του ήταν τόσο ήρεμη, ώστε μπορούσε να αναγνωρίζει στους ανθρώπους πού κολλάνε.
Είναι χάρισμα ή τέχνη που μαθαίνεται; Για τον Ρίκο είναι και τα δύο. Έχει ένα δυνατό έμφυτο ταλέντο, και το καλλιέργησε επί δεκαετίες έρευνας και στις συνεδρίες του. Είναι όπως με έναν ποδοσφαιριστή, που δεν του φτάνει μόνο το ταλέντο.
Η πρώτη συνεδρία όπου δεν είδε τίποτα
Το 1998 ο Ρίκο έγινε αυτοαπασχολούμενος και άνοιξε έναν χώρο εργασίας στο Σανκτ Γκάλεν. Ήταν νέος και ήθελε να χρησιμοποιήσει την αντίληψή του για να δουλεύει για ανθρώπους. Ήρθαν οι πρώτοι. Και στην πρώτη του συνεδρία, μετά από πολλή εξάσκηση, δεν είδε τίποτα, όταν καθόταν απέναντί του ένας άνθρωπος.
Η αντίληψη στην οποία βασιζόταν εκείνη τη στιγμή δεν ήταν εκεί. Το λέει σε μια ομιλία χωρίς περιστροφές, ως μέρος του δρόμου του. Να χειρίζεται τη δική του αντίληψη, έπρεπε πρώτα να το μάθει.
Γιατί η εξήγηση δεν αρκούσε
Τα πρώτα χρόνια ο Ρίκο έδινε συμβουλές. Έλεγε στους ανθρώπους τι έβλεπε σε αυτούς ανάμεσα στις γραμμές, και τους έδειχνε έτσι άλλες οπτικές για τον εαυτό τους. Μετά πρόσεξε κάτι. Πολλοί δεν μπορούσαν να εφαρμόσουν όσα τους έλεγε, ούτε την τρίτη ή την τέταρτη φορά.
Δεν έφταιγε η γνώση. Όποιος δύσκολα βάζει όρια, συνήθως το ξέρει ο ίδιος, και θα ήθελε να ξέρει πώς θα γινόταν αλλιώς. Ο Ρίκο λέει ότι στη δουλειά του δεν είπε ποτέ σε κανέναν κάτι που εκείνος δεν το είχε ήδη υποψιαστεί ή γνωρίσει. Αυτό που έλειπε ήταν η δύναμη να το εφαρμόσει.
Το συγκρίνει με μια τηλεφωνική γραμμή. Αν η γραμμή είναι κομμένη, δεν βοηθά ούτε ένα μάθημα τηλεφωνίας. Άρχισε λοιπόν να κοιτάζει εκεί όπου η γραμμή είναι κομμένη: στο ενεργειακό πεδίο. Από εκεί προέκυψε η δουλειά στο ίδιο το πεδίο, χωρίς λόγια. Ο Ρίκο την ονόμασε κάποτε coaching του ενεργειακού πεδίου χωρίς λόγια.
Να μάθει να κοιτάζει χωρίς να παρεμβαίνει
Για όσα έβλεπε ο Ρίκο δεν υπήρχε γνώση για το πώς και γιατί λειτουργούν τα ενεργειακά πεδία. Έπρεπε να δουλέψει με ό,τι έβλεπε. Απλές διαδικασίες τις κατάλαβε γρήγορα. Σε κάποιες συνδέσεις δούλεψε πάνω από είκοσι χρόνια, μέχρι να τις καταλάβει.
Δύο συνήθειες χρειάστηκε να αφήσει γι’ αυτό. Η πρώτη ήταν η ερμηνεία. Επί ένα με δύο χρόνια, κατά ενενήντα τοις εκατό, μόνο αντιλαμβανόταν και δεν έβγαζε συμπεράσματα. Και ό,τι είχε διαβάσει και μάθει για τις ενέργειες, το απενεργοποιούσε όταν παρατηρούσε, για να μη βλέπει ό,τι περιμένει. Σήμερα είναι το αντίθετο από τα νεανικά του χρόνια: η παρατήρηση και η ανάλυση είναι το μεγάλο μέρος, τα συμπεράσματα μόνο ένα κλάσμα.
Η δεύτερη ήταν η επιθυμία να βοηθήσει. Ένα πεδίο που φαίνεται αδύναμο σε προσκαλεί να του δώσεις ενέργεια. Ο Ρίκο κατάλαβε νωρίς ότι αυτό δεν αντέχει. Όποιος βάζει μέσα ενέργεια, βλέπει μετά όχι πια το πεδίο, αλλά τη δική του επίδραση πάνω του. Και κάνει τον άνθρωπο εξαρτημένο από τον εαυτό του.
«Αν και έχω πολλή ενσυναίσθηση και πολλή συμπόνια, είμαι ένας απόλυτος τεχνικός όσον αφορά την αντίληψη. Χαιρόμουν περισσότερο που καταλαβαίνω το σύνολο, παρά που μπορώ να βοηθήσω.»
Ρίκο Μπρούνερ
Για τον ίδιο, ο Ρίκο θεωρεί σημαντική μια αυτοκαθοριζόμενη, ανεξάρτητη ζωή, μια ζωή όπου μπορεί να είναι ελεύθερος. Έτσι θέλει να δουλεύει και με τους άλλους: όπως θα δούλευε με τον εαυτό του, χωρίς ξένη ενέργεια και χωρίς να ενισχύει κάτι τεχνητά. Ξεκίνησε από τον εαυτό του. Τα πρώτα πεδία που παρατήρησε για πολύ καιρό ήταν τα δικά του.
Κοιτάζοντας με υπομονή, έκανε μια ανακάλυψη που καθορίζει τη δουλειά του μέχρι σήμερα. Όταν αναρωτιόταν γιατί ένα σημείο στο πεδίο δεν λειτουργεί, το πεδίο αντιδρούσε στις ερωτήσεις του. Υιοθετούσε την κατανόησή του και άρχιζε να δουλεύει με αυτήν.
«… μπορεί να πει κανείς ότι το ενεργειακό πεδίο του απέναντι άρχισε να με κρυφακούει.»
Ρίκο Μπρούνερ
Από αυτό γεννήθηκε η δουλειά με πληροφορία αντί για ενέργεια. Τι σημαίνει ακριβώς, θα το βρεις στο Πληροφορία αντί για ενέργεια. Όσα έμαθε έτσι ο Ρίκο, τα βάζει σε τάξη σε ένα μοντέλο που ονομάζει μηχανική του ενεργειακού πεδίου. Είναι ένα μοντέλο βασισμένο στην εμπειρία, όχι μια επιστημονικά ελεγμένη μέθοδος, και λέει ο ίδιος ότι η αντίληψή του δύσκολα γίνεται κατανοητή απ’ έξω.
Πώς οι συνεδρίες έγιναν καθημερινή δουλειά
Στον χώρο εργασίας του ο Ρίκο δούλευε πολύ καιρό με ανθρώπους δια ζώσης, και με επίθεση των χεριών. Δούλευε εντατικά, και οι άνθρωποι ξαναέρχονταν μια εβδομάδα αργότερα. Υπήρχε πάντα ο κίνδυνος να υπερφορτωθεί ένα πεδίο. Μπορεί να γίνει μόνο τόση δουλειά όση αντέχει ένα πεδίο, όχι όση θα ήθελε κανείς.
Μετά ήρθαν αιτήματα για τα οποία δεν υπήρχε χώρος στη δουλειά δια ζώσης. Κάποιοι έμεναν δύο, τρεις ώρες μακριά ή δεν έβρισκαν πια ραντεβού. Άλλοι έφευγαν για τρεις ή τέσσερις εβδομάδες διακοπές και ήθελαν να έχουν συνοδεία και σε αυτό το διάστημα. Την ώθηση την έδωσε ένας πελάτης που ένιωθε άσχημα στις διακοπές και τηλεφώνησε αν ο Ρίκο θα μπορούσε να τον συνοδεύσει από απόσταση.
«Και κατάλαβα τότε ότι η δουλειά με τη συνοδεία από απόσταση ήταν για μένα ίδια με το να ήταν εκείνος δια ζώσης. Τα ενεργειακά πεδία τα αναγνώριζα το ίδιο.»
Ρίκο Μπρούνερ
Στην αρχή δούλευε από απόσταση μία μέρα και μετά παρατηρούσε το πεδίο επί τριάντα ημέρες, χωρίς να παρεμβαίνει. Ό,τι είδε τον εξέπληξε. Το πεδίο ήταν ήδη υπερφορτωμένο με αυτή τη μία μέρα. Το φορτίο βρισκόταν στη δόση αυτής της μιας μέρας και όχι στον αριθμό των ημερών.
«Μετά πήγα στις 3 εβδομάδες, 2 εβδομάδες, 1 εβδομάδα και σήμερα είμαι στη 1 μέρα.»
Ρίκο Μπρούνερ
Τα μικρά καθημερινά βήματα αποδείχτηκαν ο δρόμος που υπερφορτώνει ένα πεδίο λιγότερο. Επειδή ο Ρίκο δουλεύει κάθε μέρα, μπορεί την επόμενη μέρα να χτίσει πάνω σε ό,τι έκανε την προηγούμενη. Γιατί το πεδίο σου ορίζει σε αυτό τον ρυθμό, το εξηγεί η σελίδα Γιατί το πεδίο σου ορίζει τον ρυθμό.
Και τα τέσσερα καθημερινά βήματα γεννήθηκαν έτσι. Στην αρχή ο Ρίκο κυρίως ανέλυε, γιατί ήθελε να καταλάβει πώς λειτουργούν τα πεδία. Αργότερα κατάλαβε ότι μπορεί να κάνει μια δοκιμή μέσα στην αντίληψή του πριν δουλέψει. Σε αυτά προστέθηκαν η εκτέλεση και ο έλεγχος. Περισσότερα στο Τέσσερα βήματα κάθε μέρα.
Τι τον κινητοποιεί μέχρι σήμερα
Το ερευνητικό του ερώτημα ήταν από την αρχή το ίδιο. Το θέτει έτσι:
«Γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι καλά και άλλοι άσχημα, σε παρόμοιες καταστάσεις; Γιατί κάποιοι άνθρωποι μένουν στη δύναμή τους και άλλοι καταρρέουν;»
Ρίκο Μπρούνερ
Αυτή η περιέργεια δεν έχει μειωθεί. Κάθε συνοδεία από απόσταση είναι γι’ αυτόν και ένα κομμάτι επιμόρφωσης. Για να μπορεί να δουλέψει, πρέπει τη στιγμή της δουλειάς να είναι στη δύναμή του. Γι’ αυτό δουλεύει σκόπιμα ήρεμα και συγκεντρωμένος στον εαυτό του.
«Αυτό είναι για μένα ένα από τα κύρια κίνητρα να κάνω και συνοδείες από απόσταση, γιατί κάθε συνοδεία από απόσταση που κάνω είναι για μένα μια επιμόρφωση.»
Ρίκο Μπρούνερ
Τι είναι σημαντικό γι’ αυτόν στη δουλειά
Από το ερώτημά του και από την καθημερινή δουλειά μεγάλωσαν αρχές. Αυτές οι έξι μετρούν περισσότερο για σένα ως πελάτισσα ή πελάτη.
Βλέπω, δεν ερμηνεύω
Ο εγκέφαλος θέλει να συμπληρώνει ό,τι βλέπει μόνο εν μέρει. Γι’ αυτό ο Ρίκο εξασκείται να κοιτάζει, μέχρι να δει πραγματικά.
Δουλειά εκεί όπου δημιουργείται
Όχι εκεί όπου πονάει, αλλά εκεί όπου βρίσκεται η αιτία μέσα στο πεδίο.
Πρώτα η δική σου δύναμη
Ο Ρίκο, με τα δικά του λόγια, δεν έχει δει ποτέ άνθρωπο με πολύ λίγη ενέργεια. Έχει δει όμως πολλούς που είχαν χάσει την πρόσβαση στη δύναμή τους.
Καμία χειραγώγηση
Όποιος εξαναγκάζει ένα πεδίο προς μια κατεύθυνση, ίσως λύνει ένα πρόβλημα και δημιουργεί στο μεταξύ τρία καινούργια.
Λίγο, στο σωστό σημείο
Όσο το δυνατόν λιγότερο, ακριβώς εκεί όπου χρειάζεται.
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα
Σημαντικά είναι μόνο τα σημεία που παίζουν ρόλο για όλο το πεδίο.
Για ποιους δουλεύει σήμερα
Στον Ρίκο έρχονται άνθρωποι από πολύ διαφορετικές καταστάσεις. Κάποιοι περνούν μια δύσκολη περίοδο και ψάχνουν στήριγμα. Κάποιοι έχουν ξανά έδαφος κάτω από τα πόδια τους και θέλουν να αντέχει και με περισσότερη πίεση. Και κάποιοι είναι καλά και θέλουν να προχωρήσουν. Αυτό το τελευταίο κομμάτι της δουλειάς ο Ρίκο το ονομάζει το συναρπαστικό. Συχνά ένας άνθρωπος βρίσκεται σε περισσότερες καταστάσεις μαζί, στη δουλειά σε άλλη από ό,τι στο σπίτι.
Η δουλειά γίνεται για όλους με τον ίδιο τρόπο, σε όλο το πεδίο και στον ρυθμό που αυτό ορίζει. Περισσότερα στο Βοήθεια, Σταθερότητα, Εξέλιξη.
Τι δεν ξέρει ακόμη
Ο Ρίκο συνεχίζει να ερευνά. Ένα από τα ανοιχτά του ερωτήματα είναι γιατί οι άνθρωποι παίρνουν μερικές φορές αποφάσεις που δεν τους ταιριάζουν, αν και θα ήξεραν καλύτερα. Λέει ανοιχτά ότι δεν ξέρει ακόμη την απάντηση. Κάποια ερωτήματα του πήραν δέκα, δεκαπέντε χρόνια.
Και μια δυσκολία τον συνοδεύει σε κάθε συνοδεία από απόσταση. Ό,τι βλέπει δύσκολα μπαίνει σε λέξεις. Οι όροι σε αυτές τις σελίδες είναι γι’ αυτό απόπειρες να περιγραφεί μια αντίληψη έτσι ώστε να μπορείς να την παρακολουθήσεις.
«Για να κάνω τη συνοδεία από απόσταση, πρέπει να βρω λέξεις που περιγράφουν κάτι που δεν περιγράφεται με λέξεις.»
Ρίκο Μπρούνερ
Συχνές ερωτήσεις
- Πώς κατάλαβε ο Ρίκο ότι αντιλαμβάνεται αλλιώς;
- Γύρω στα δεκαέξι, όταν ασχολήθηκε συνειδητά με την αντίληψή του. Μέχρι τότε νόμιζε ότι όλοι αντιλαμβάνονται τόσα όσα κι εκείνος.
- Είναι χάρισμα ή μπορεί να το μάθει κανείς;
- Για τον Ρίκο είναι και τα δύο: ένα δυνατό ταλέντο, που το καλλιέργησε επί δεκαετίες. Κάποιες συνδέσεις στο πεδίο τις κατάλαβε μόνο μετά από πάνω από είκοσι χρόνια.
- Γιατί δουλεύει κάθε μέρα και όχι μία φορά τον μήνα;
- Επειδή, παρατηρώντας, είδε ότι ήδη μία μόνο μέρα δουλειάς μπορεί να υπερφορτώσει ένα πεδίο. Γι’ αυτό μίκρυνε τις αποστάσεις βήμα βήμα, μέχρι τη μία μέρα. Τα μικρά βήματα υπερφορτώνουν ένα πεδίο λιγότερο.
- Ξεκίνησε από τον εαυτό του;
- Ναι. Τα πρώτα πεδία που παρατήρησε για πολύ καιρό ήταν τα δικά του. Δουλεύει με τους άλλους όπως θα δούλευε με τον εαυτό του.
- Μπορώ να συναντήσω τον Ρίκο και προσωπικά;
- Ναι, σε μια προσωπική συνεδρία (μόνο στα γερμανικά). Είναι χωριστή υπηρεσία για να κατανοήσεις και να βάλεις σε τάξη, και δεν ανήκει στη συνοδεία από απόσταση.
Τα επόμενα βήματα
Όλο τον ερευνητικό του δρόμο και τη ζωή του τα αφηγείται ο Ρίκο στην ενότητα Έρευνα, στο Ο ερευνητικός μου δρόμος και στο Για μένα. Πώς δουλεύει και τι είναι σημαντικό γι’ αυτόν, θα το βρεις στην ενότητα Πώς δουλεύω. Πώς είναι σήμερα η καθημερινή δουλειά, το περιγράφει η σελίδα Η καθημερινή συνοδεία από απόσταση.