Γιατί το πεδίο σου ορίζει τον ρυθμό

Ούτε πολύ γρήγορα ούτε πολύ αργά

Ένα πεδίο μπορεί να δεχτεί μόνο όσα αντέχει. Ο Ρίκο περιγράφει δύο λάθη. Και τα δύο βλάπτουν. Όποιος δουλεύει πιο γρήγορα απ’ όσο μπορεί να ακολουθήσει ένα πεδίο, το υπερφορτώνει. Όποιος δουλεύει πολύ αργά, επίσης το επιβαρύνει. Ο κατάλληλος ρυθμός βρίσκεται κάπου ανάμεσα, και είναι διαφορετικός για κάθε πεδίο.

Κατά την περιγραφή του Ρίκο. Σχηματικά.

Πιο αργά λοιπόν δεν είναι αυτόματα η ασφαλής πλευρά. Αυτό που αναζητείται είναι ένας ρυθμός που ταιριάζει στο πεδίο. Ο Ρίκο ονομάζει αυτή τη στάθμιση δουλειά κατά παραγγελία, επειδή την αποφασίζει από την αρχή για κάθε πεδίο.

Από τι εξαρτάται ο ρυθμός

Το πόσο γρήγορα μπορεί ένα πεδίο να δεχτεί κάτι εξαρτάται, κατά τον Ρίκο, από πέντε πράγματα. Τα έχει ταξινομήσει έτσι, με το σημαντικότερο πρώτο.

1. Σε τι κατάσταση είναι οι αλληλεπιδράσειςΑν οι αλληλεπιδράσεις στο πεδίο είναι υπερφορτωμένες, πρέπει να προστατευτεί ολόκληρο το πεδίο. Ο Ρίκο βάζει αυτό το σημείο στην πρώτη θέση.
2. Πόσο ευερέθιστο είναι το πεδίοΈνα ερεθισμένο πεδίο αντιδρά έντονα ήδη σε λίγα.
3. Πόση σταθερότητα υπάρχειΠερισσότερη σταθερότητα σημαίνει: το πεδίο μπορεί να δεχτεί περισσότερα χωρίς να χάσει την ισορροπία του.
4. Πόσο ενεργειακό απόθεμα υπάρχειΕνέργεια που εκείνη τη στιγμή δεν χρειάζεται για την καθημερινότητα.
5. Πόση υπερφόρτωση υπάρχει ήδη στο πεδίοΌ,τι υπάρχει ήδη μετράει κι αυτό, όταν προστίθεται κάτι καινούργιο.

Από αυτό προκύπτει κάτι που εκπλήσσει πολλούς. Το πόσο γρήγορα μπορεί να γίνει η δουλειά δεν εξαρτάται απλώς από το πόσο μεγάλο είναι ένα φορτίο. Ο Ρίκο γνωρίζει πεδία με μεγάλους τραυματισμούς στα οποία μπορεί να δουλέψει γρήγορα από την αρχή. Και πεδία που συνολικά λειτουργούν καλά, όπου σε ένα σημείο πρέπει να δουλέψει αργά, επειδή ακριβώς αυτός ο τομέας είναι πολύ υπερφορτωμένος. Ακόμη και στο ίδιο πεδίο μπορεί εδώ να πηγαίνει γρήγορα και εκεί αργά.

Το όριο βρίσκεται στο πεδίο, όχι στις ικανότητες του Ρίκο. Περιγράφει ότι συχνά ξέρει ποια βήματα θα ακολουθούσαν. Παρ’ όλα αυτά τα κάνει μόνο όταν το πεδίο είναι έτοιμο.

Γιατί η αλλαγή κοστίζει πρώτα δύναμη

Πολλοί πιστεύουν ότι μια αλλαγή στο πεδίο νιώθεται πάντα πιο ελαφριά. Ο Ρίκο το περιγράφει αλλιώς:

Κάθε αλλαγή βρίσκεται έξω από τη συνηθισμένη πορεία. Αυτό κοστίζει. Γι’ αυτό χρειάζεται δύναμη, και σε ένα πεδίο που ούτως ή άλλως σηκώνει πολλά περισσεύει λίγη. Αυτός είναι ο λόγος για τις μικρές δόσεις: κάθε δόση είναι μια αλλαγή που το πεδίο μπορεί να αντέξει.

Πώς φαίνεται αυτό στην καθημερινή δουλειά

Η δουλειά γίνεται σε μικρές δόσεις, λίγο κάθε μέρα, αλλά στο σωστό σημείο. Ένα βήμα έχει ολοκληρωθεί όταν το πεδίο σου μπορεί να συνεχίσει να δουλεύει μόνο του. Και μερικές φορές το πεδίο σου χρειάζεται χρόνο. Τότε εκείνη τη μέρα δεν γίνεται δουλειά, αλλά αναμονή, και την επόμενη μέρα ο Ρίκο κοιτάζει ξανά. Τέτοιες παύσεις, κατά τον Ρίκο, σχεδόν ποτέ δεν διαρκούν περισσότερο από δύο ή τρεις μέρες.

Συχνά είναι περισσότερη δουλειά να βρεθεί η αιτία παρά να δουλέψει κανείς πάνω της. Γι’ αυτό μπορεί ο Ρίκο να μην κάνει τίποτα στο πεδίο σου για δύο, τρεις μέρες, αλλά μόνο να κοιτάζει πού βρίσκεται πραγματικά η αιτία. Μόνο όταν τη βρει αρχίζει να δουλεύει εκεί.

Ο Ρίκο λέει ανοιχτά ότι αυτό απαιτεί υπομονή.

Πολλά μικρά βήματα αντί για ένα μεγάλο

Η καθημερινή μορφή προέκυψε από την εμπειρία. Παλαιότερα ο Ρίκο συνόδευε ανθρώπους σε μεγαλύτερες συνεδρίες. Διαπίστωσε ότι πολλά μαζί συχνά υπερφορτώνουν ένα πεδίο. Σήμερα δουλεύει κάθε μέρα λίγο και την επόμενη μέρα χτίζει πάνω σε αυτό.

Ένα πεδίο αλλάζει συνεχώς, και μέσα από όσα ζεις. Γι’ αυτό ο Ρίκο κοιτάζει κάθε μέρα από την αρχή πού βρίσκεται σήμερα, αντί να εκτελεί ένα σχέδιο από χθες. Παρομοιάζει τον εαυτό του με έναν μηχανικό που δουλεύει σε ένα αυτοκίνητο εν κινήσει.

Προχωρά σε σκαλιά, όχι σε ευθεία γραμμή

Ο Ρίκο χτίζει ένα πεδίο σκαλί σκαλί. Ενδιάμεσα σταματά σκόπιμα για λίγο τη δουλειά του και κοιτάζει τι κρατά ήδη με δική του δύναμη. Ό,τι δεν κρατά ακόμη, γυρίζει ένα σκαλί πίσω. Εκεί συνεχίζει να δουλεύει, πριν χτίσει το επόμενο σκαλί.

Ένα βήμα πίσω έρχεται μόνο όταν ένα μέρος δεν κρατά ακόμη, και δεν το δείχνει κάθε πορεία.

Γιατί ελέγχει έτσι, ο Ρίκο το εξηγεί με το αντίθετο. Αν δούλευε έναν χρόνο συνεχώς χωρίς να κοιτάξει ποτέ, θα μπορούσαν να κρυφτούν αδύναμα σημεία. Θα φαίνονταν μόνο όταν η ζωή ασκούσε περισσότερη πίεση. Γι’ αυτό η σύντομη παύση ανήκει στη μέθοδο. Ο Ρίκο την ονομάζει σκόπιμο έλεγχο.

Να αποδεχτείς τον ρυθμό

Για πολλούς αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Θα ήθελες να πηγαίνει πιο γρήγορα. Αυτό είναι κατανοητό. Ο Ρίκο δεν βλέπει εδώ ζήτημα θέλησης, ούτε δικής σου ούτε δικής του.

Πόσο βοηθά η πίεση σε αυτό, το λέει επίσης η μηχανική: καθόλου. Η πίεση από έξω φρενάρει ένα πεδίο, και η δική σου πίεση το ίδιο. Πόση πίεση αντέχει ένα πεδίο το περιγράφει η σελίδα Πίεση, δύναμη και περιθώριο.

Τι σημαίνει αυτό για σένα

• Περισσότερα μαζί δεν το κάνουν πιο γρήγορο. Μάλλον το αντίθετο.
• Μια μέρα χωρίς δουλειά δεν είναι χαμένη μέρα. Ανήκει στη διαδικασία.
• Μια δύσκολη μέρα δεν σημαίνει ούτε ότι προχωράς ούτε ότι έχεις σταματήσει. Τι κάνεις τότε θα το βρεις στη σελίδα Όταν γίνεται πιο δύσκολα.
• Μη βάζεις στον εαυτό σου στενό στόχο. Η πίεση φρενάρει, και η δική σου.

Αν αυτή την περίοδο πολλά είναι βαριά, ο ρυθμός εξηγεί γιατί ο Ρίκο ξεκινά με προσοχή. Αν τα πράγματα πάνε καλά και θέλεις να το διατηρήσεις, εξηγεί γιατί ενδιάμεσα ελέγχει τι κρατά με δική του δύναμη. Και αν θέλεις να εξελιχθείς, ισχύει ο ίδιος κανόνας: και η εξέλιξη κοστίζει δύναμη και χρειάζεται τον δικό της ρυθμό.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορεί ο Ρίκο να δουλέψει πιο γρήγορα αν βιάζομαι;

Όχι. Ο ρυθμός έρχεται από το πεδίο σου, όχι από το ημερολόγιο. Πιο γρήγορα απ’ όσο μπορεί να ακολουθήσει το πεδίο θα το υπερφόρτωνε μόνο.

Πόσο καιρό θα διαρκέσει σε μένα;

Αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί από πριν, επειδή ο ρυθμός διαβάζεται κάθε μέρα από την αρχή από το πεδίο σου. Τι ισχύει για τη διάρκεια, το τέλος και την επιστροφή θα το βρεις στο Διάρκεια, τέλος και επιστροφή.

Είναι χαμένος χρόνος μια μέρα όπου γίνεται μόνο ματιά;

Όχι. Το να βρεθεί η αιτία είναι συχνά το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς. Μόνο όταν ο Ρίκο ξέρει πού βρίσκεται, δουλεύει εκεί.

Τι σημαίνει «ελαφρώς λιγότερο από όσο μπορεί»;

Το πεδίο παίρνει λίγο λιγότερα από όσα θα μπορούσε να επεξεργαστεί εκείνη τη στιγμή. Έτσι του μένει δύναμη να δεχτεί το καινούργιο και να το συνεχίσει μόνο του.

Ένα βήμα πίσω σημαίνει ότι είμαι πάλι στην αρχή;

Όχι. Ένα βήμα πίσω, κατά την περιγραφή του Ρίκο, κοστίζει ένα σκαλί, όχι όλο τον δρόμο. Είναι μέρος του ελέγχου, όχι επιστροφή στην αρχή.

Τα επόμενα βήματα

Γιατί συχνά νιώθεις λίγα από αυτή τη δουλειά το εξηγεί το Γιατί δεν τα νιώθεις όλα. Πώς εξελίσσεται μια μέρα της συνοδείας από απόσταση θα το βρεις στο Τέσσερα βήματα κάθε μέρα.