Πίεση, δύναμη και περιθώριο

Ο υπολογισμός: πίεση απέναντι σε δύναμη

Γιατί το ίδιο φορτίο χτυπά τον έναν σκληρά και τον άλλον σχεδόν καθόλου; Ο Ρίκο το εξηγεί με δύο μεγέθη που έχει κάθε πεδίο.

Είναι ένας υπολογισμός, όχι κρίση για σένα. Όποιος είναι υπερφορτωμένος, σηκώνει σε αυτό το σημείο αυτή τη στιγμή περισσότερη πίεση απ’ όση μπορεί να σηκώσει εκεί το πεδίο του. Σε ένα άλλο σημείο το ίδιο πεδίο μπορεί να σηκώσει πολύ περισσότερα από το πεδίο ενός ανθρώπου στον οποίο φαινομενικά όλα έρχονται εύκολα.

Η πίεση δεν δρα σε ένα μόνο σημείο. Μοιράζεται σε όλο το πεδίο. Γι’ αυτό ο Ρίκο δεν ρυθμίζει μεμονωμένες ενοχλήσεις, αλλά την πίεση σε όλο το σύστημα, την υπερφόρτωση σε όλο το σύστημα.

Γιατί η πίεση γίνεται πολύ μεγάλη σε ένα σημείο

Κατά τον Ρίκο, η πίεση έρχεται συνήθως απ’ έξω: από αυτό που ζητά η ζωή εκείνη τη στιγμή. Αν γίνει πολύ μεγάλη, κρίνεται στο σημείο όπου πέφτει. Ο Ρίκο αναφέρει τρεις λόγους για τους οποίους ένα πεδίο δεν μπορεί να ανταποκριθεί εκεί. Του λείπει η σταθερότητα, λείπει η δύναμη ή λείπει η δεξιότητα να χειριστεί ακριβώς αυτή την πίεση.

Ο τρίτος λόγος αξίζει μια δεύτερη ματιά. Μια δεξιότητα μαθαίνεται. Σε όποιον είναι υπερφορτωμένος σε ένα σημείο, δεν λείπει λοιπόν αναγκαστικά η δύναμη εκεί.

Γιατί ο Ρίκο ξεκινά από τη δύναμη

Αν το πρόβλημα είναι η πίεση, γιατί ο Ρίκο δεν αφαιρεί απλώς το φορτίο; Το περιγράφει με την εικόνα μιας αδύναμης πόρτας. Το φορτίο δεν δημιούργησε το αδύναμο σημείο· το έκανε ορατό.

Αν αφαιρεθεί μόνο το φορτίο, μένει το σημείο από το οποίο μπήκε. Τότε, κατά τον Ρίκο, είναι θέμα χρόνου να βρει κάτι άλλο τον ίδιο δρόμο προς το πεδίο. Γι’ αυτό δουλεύει εκεί όπου λείπει η δύναμη, και όχι σε αυτό που πιέζει εκείνη τη στιγμή.

Το στενό περιθώριο μέσα στο οποίο κινείται ένα πεδίο

Ανάμεσα στην πολύ μεγάλη και την πολύ μικρή πίεση βρίσκεται το περιθώριο μέσα στο οποίο ένα πεδίο μπορεί να δεχτεί πληροφορία και να εξελιχθεί.

Σύμφωνα με την περιγραφή του Ρίκο. Σχηματικά.

Το αριστερό άκρο είναι εύκολο να το καταλάβεις. Κάτω από πολλή πίεση, ένα πεδίο είναι απασχολημένο με την εξισορρόπηση. Για κάτι καινούργιο δεν μένει δύναμη. Ο Ρίκο το συγκρίνει με κάποιον που έχει σπασμένο πόδι και πρέπει να τρέξει 80 μέτρα σπριντ. Όσο πιο υπερφορτωμένο είναι ένα πεδίο, τόσο πιο αργά πρέπει να δουλέψει εκείνος.

Το δεξί άκρο εκπλήσσει περισσότερο. Γιατί να μην αφαιρεθεί απλώς όλη η πίεση; Επειδή τότε το πεδίο μπαίνει σε σύγκρουση. Πρέπει ταυτόχρονα να εξισορροπήσει αυτό που του αφαιρείται και να εξελιχθεί το ίδιο. Και τα δύο μαζί δεν γίνονται. Γι’ αυτό ο Ρίκο αφαιρεί την πίεση μόνο τόσο ώστε να μην υποφέρει η δουλειά στις αιτίες. Το ονομάζει δουλειά στα μέτρα του καθενός, γιατί για κάθε πεδίο ζυγίζει από την αρχή πόσο μπορεί να είναι.

Αυτό που νιώθεις είναι η συνέπεια

Αυτό που νιώθεις στην καθημερινότητά σου είναι επιπτώσεις. Οι αιτίες βρίσκονται πιο βαθιά. Δεν γίνονται αισθητές· κατά τον Ρίκο φαίνονται μόνο στο πεδίο. Γι’ αυτό στη δουλειά του οι αιτίες βρίσκονται στο κέντρο, επειδή τα συμπτώματα είναι οι συνέπειες των αιτιών.

Από αυτό προκύπτει για σένα κάτι απλό: δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τίποτα. Αν αναφέρεις ή όχι κάποιον λόγο στην Εστίαση της ημέρας δεν παίζει ρόλο, γιατί αυτό που χρειάζεται φαίνεται στο πεδίο.

Σταθεροποίηση δεν σημαίνει καταπράυνση

Όταν ο Ρίκο αφαιρεί πίεση από ένα πεδίο, αυτό έχει έναν σκοπό. Μόνο όταν η πίεση είναι μικρότερη μπορούν να ενισχυθούν οι αιτίες. Αν ένα πεδίο είναι πολύ υπερφορτωμένο, στην αρχή χρειάζεται γι’ αυτό ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς.

Τη διαφορά την κάνει η θέση που έχει η καταπράυνση μέσα στη διαδικασία. Αν ο Ρίκο καταπραΰνει για να μπορέσει το πεδίο να δουλέψει ξανά, μετά το πεδίο ορίζει τι ακολουθεί. Αν ο στόχος ήταν η ησυχία, η καταπράυνση θα συνεχιζόταν μέχρι να επικρατήσει ησυχία, ανεξάρτητα από το τι άλλο θα έσβηνε στην πορεία. Γι’ αυτό ονομάζει τη δουλειά του προσανατολισμένη στη διαδικασία.

Όταν ένα πεδίο μοιάζει χωρίς δύναμη

Κάποιες φορές όλα μοιάζουν άδεια, σαν να λείπει απλώς η ενέργεια. Το προφανές θα ήταν τότε να δοθεί ώθηση στο πεδίο. Ο Ρίκο το βλέπει αλλιώς. Ένα πεδίο που μοιάζει χωρίς δύναμη είναι, σύμφωνα με την παρατήρησή του, συνήθως υπερφορτωμένο, τόσο που σχεδόν δεν αντιδρά πια. Όποιος το διεγείρει επιπλέον, μεγαλώνει την υπερφόρτωση.

Γι’ αυτό κατά κανόνα η καταπράυνση είναι ο πιο βιώσιμος δρόμος, ακόμη κι όταν ένα πεδίο μοιάζει νωθρό. Ενέργεια ο Ρίκο ούτως ή άλλως δεν στέλνει. Θέτει στη διάθεση του πεδίου πληροφορία, και το πεδίο αποφασίζει μόνο του αν θα τη δεχτεί. Περισσότερα στο Πληροφορία αντί για ενέργεια.

Γιατί ο Ρίκο δεν δουλεύει ποτέ μόνο στην πίεση

Τι θα γινόταν αν ο Ρίκο αφαιρούσε πάντα μόνο την πίεση και άφηνε τις αιτίες όπως είναι; Ο Ρίκο περιγράφει την πορεία έτσι:

1. Πρώτα γίνεται πιο ελαφρύ.Η πίεση πέφτει, και αυτό γίνεται γρήγορα αισθητό.
2. Δεν κρατά.Όταν σταματήσει η δουλειά, η πίεση επιστρέφει σύντομα, γιατί τίποτα δεν άλλαξε στην πηγή της.
3. Η αιτία συνεχίζει να δουλεύει.Παράγει συνεχώς νέα πίεση, και γίνεται περισσότερη.
4. Η υπερφόρτωση μεγαλώνει.Η πίεση από τις αιτίες που δεν ξεκαθαρίστηκαν συσσωρεύεται.
5. Δεν ρυθμίζεται πια.Κάποια στιγμή το πεδίο έχει χάσει τόσο την ισορροπία του, ώστε η αφαίρεση πίεσης δεν αρκεί πια.

Γι’ αυτό η δουλειά στις αιτίες παραμένει το μεγαλύτερο μέρος και σε μια μέρα με Εστίαση της ημέρας. Η Εστίαση της ημέρας μετατοπίζει μόνο το πόσο από τη δουλειά μιας ημέρας πηγαίνει στην πίεση, και αυτό μέσα σε ένα περιθώριο που δεν διαταράσσει αισθητά τη δουλειά στις αιτίες.

Πόσο λεπτά δοσολογεί ο Ρίκο

Ο Ρίκο δουλεύει από δύο πλευρές ταυτόχρονα. Από τη μία αφαιρεί υπερφόρτωση. Από την άλλη διεγείρει τη σταθερότητα και θέτει στη διάθεση του πεδίου την πληροφορία που του λείπει.

Και τα δύο τα δοσολογεί πολύ προσεκτικά. Ο ίδιος ονομάζει τη δουλειά του «πολύ αμυντική»: σε μερίδες και μικρά βήματα, λιγότερο αντί για περισσότερο, αλλά στο σωστό σημείο. Ένα πεδίο που δεν υπερφορτώνεται από μια πληροφορία, την επεξεργάζεται, σύμφωνα με την παρατήρησή του, περισσότερο, καλύτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια. Το πόσο μπορεί να είναι εξαρτάται κυρίως από τη σταθερότητα του πεδίου. Γι’ αυτό είναι διαφορετικό σε κάθε άνθρωπο.

Γιατί τον ρυθμό τον ορίζει το πεδίο σου και όχι ο Ρίκο, το εξηγεί η σελίδα Γιατί το πεδίο σου ορίζει τον ρυθμό.

Ο ίδιος υπολογισμός σε κάθε κατάσταση

Ο υπολογισμός πίεσης και δύναμης ισχύει για κάθε άνθρωπο, είτε σηκώνει πολλά αυτή την περίοδο, είτε θέλει να κρατήσει όσα πέτυχε, είτε θέλει να προχωρήσει. Ο Ρίκο περιγράφει τη δουλειά του ίδια και στις τρεις καταστάσεις: φροντίζει ώστε οι συνθήκες στο πεδίο να είναι τέτοιες που να μπορεί να γίνει εξέλιξη.

Αυτό που διαφέρει είναι το περιθώριο. Αν ένα πεδίο σηκώνει καλά πολλά, σε μεμονωμένες μέρες μπορεί να πάει περισσότερη δουλειά στην πίεση. Αν είναι υπερφορτωμένο σε πολλά σημεία, μένει μικρότερο περιθώριο, γιατί εκεί οι αιτίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές. Και επειδή ένας άνθρωπος μπορεί να στέκεται διαφορετικά σε διαφορετικούς τομείς της ζωής του, σπάνια είναι κι αυτό ίδιο για όλο το πεδίο. Τα νούμερα θα τα βρεις στο Πώς μοιράζεται η δουλειά μέσα σε μια μέρα.

Για τι ισχύει αυτή η μηχανική

Ο υπολογισμός πίεσης και δύναμης περιγράφει το ενεργειακό πεδίο. Για το σώμα και για τον ψυχισμό είναι αρμόδιοι άλλοι.

Ο Ρίκο βλέπει τη μηχανική του ενεργειακού πεδίου ως συμπλήρωμα και των δύο. Περισσότερα στο Σώμα, ψυχισμός και ενεργειακό πεδίο.

Συχνές ερωτήσεις

Είμαι αδύναμος ή αδύναμη, αν το πεδίο μου είναι υπερφορτωμένο;

Όχι. Ο υπολογισμός ισχύει σε ένα σημείο, όχι για σένα συνολικά. Σε άλλο σημείο το ίδιο πεδίο μπορεί να σηκώσει πολύ περισσότερα. Και κάποιες φορές δεν λείπει η δύναμη, αλλά μια δεξιότητα που μαθαίνεται.

Γιατί ο Ρίκο δεν δίνει απλώς περισσότερη δύναμη στο πεδίο μου;

Επειδή δεν μεταβιβάζει ενέργεια. Θέτει πληροφορία στη διάθεση του πεδίου. Και επειδή ένα πεδίο που μοιάζει χωρίς δύναμη είναι, σύμφωνα με την παρατήρησή του, συνήθως υπερφορτωμένο. Η ώθηση θα μεγάλωνε τότε την πίεση.

Πώς ξέρει ο Ρίκο πόση πίεση μπορεί να αφαιρέσει;

Το βλέπει στο πεδίο. Πριν δουλέψει, δοκιμάζει νοερά πώς θα αντιδρούσε το πεδίο σου. Πόση ανακούφιση ταιριάζει, το ζυγίζει από την αρχή για κάθε πεδίο. Περισσότερα στο Τέσσερα βήματα κάθε μέρα.

Πρέπει να κάνω κι εγώ κάτι για την πίεση;

Για τη δουλειά του Ρίκο, όχι. Αυτό που κάνεις εσύ φτάνει κυρίως στο μέρος του πεδίου σου που μπορείς να επηρεάσεις άμεσα. Γιατί συμβαίνει αυτό, το εξηγεί το Γιατί η προσπάθεια μόνη της δεν αρκεί.

Ισχύει ο υπολογισμός και για το σώμα μου;

Όχι. Περιγράφει το ενεργειακό σου πεδίο. Για το σώμα σου αρμόδια είναι η ιατρική. Αν έχεις ενοχλήσεις, πηγαίνεις πρώτα στη γιατρό ή στον γιατρό.

Τα επόμενα βήματα

Πόσο μετατοπίζεται σε μια μέρα με Εστίαση της ημέρας το δείχνουν τα σχέδια στο Πώς μοιράζεται η δουλειά μέσα σε μια μέρα. Πώς διαβάζει ο Ρίκο πόσα σηκώνει το πεδίο σου, το περιγράφει το Τι διαβάζει ο Ρίκο στο πεδίο σου. Πίσω στην επισκόπηση: Η Εστίαση της ημέρας.