Το θέμα σου · η αιτιολόγηση
Εσύ νιώθεις τις συνέπειες. Οι αιτίες δεν γίνονται αισθητές, φαίνονται μόνο στο πεδίο. Γι’ αυτό το θέμα σου και η ανάλυση του Ρίκο ακολουθούν δύο χωριστούς δρόμους.
Και οι δύο είναι σημαντικοί. Απλώς δεν πρέπει να ανακατευτούν.
Οι δύο δρόμοι
Τι γίνεται με όσα γράφεις στην παραγγελία, και από πού προκύπτει η δουλειά του Ρίκο; Το σχέδιο δείχνει και τα δύο δίπλα δίπλα.
Ο Ρίκο συνόψισε τη διαφορά σε μία πρόταση. Δεν μπορεί να δουλέψει στο πεδίο με βάση όσα του λέει κάποιος που νιώθει μόνο τις επιπτώσεις και δεν βλέπει τις αιτίες. Οι αιτίες δεν γίνονται αισθητές, φαίνονται μόνο στο πεδίο.
Γιατί η αιτία βρίσκεται συχνά αλλού
Ο Ρίκο το εξηγεί με μια εικόνα. Ο καλύτερος μαραθωνοδρόμος του κόσμου ξαφνικά δυσκολεύεται να τρέξει. Τότε έρχεται κάποιος που κοιτάζει προσεκτικά και βλέπει: έχει ένα αγκάθι στο πόδι.
Ο δρομέας θα μπορούσε να περιγράψει με ακρίβεια πώς νιώθει όταν τρέχει. Το αγκάθι όμως δεν θα το έβρισκε έτσι. Κάπως έτσι είναι και με το θέμα σου. Περιγράφεις με ειλικρίνεια αυτό που ζεις. Πού δημιουργείται μέσα στο πεδίο, το δείχνει μόνο η ματιά στο πεδίο.
Γιατί κανείς δεν μπορεί να περιγράψει τις αιτίες του
Καταλαβαίνεις πού πιέζει. Καταλαβαίνεις πού δυσκολεύεσαι και πού κάτι σε περιορίζει στην καθημερινότητα. Πού έχει αυτό την αφετηρία του στο πεδίο, κατά τον Ρίκο δεν διαβάζεται από όσα νιώθεις. Αυτό ισχύει, κατά την εμπειρία του, χωρίς εξαίρεση. Δεν λέει λοιπόν τίποτα για το πόσο καλά γνωρίζεις τον εαυτό σου.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι στη ζωή τους δεν έρχονται αντιμέτωποι με τις αιτίες, αλλά με τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτές. Και γι’ αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μιλούν για τις αιτίες, αλλά για τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτές.»
Ρίκο Μπρούνερ
Ο Ρίκο βλέπει επίσης τι μπορεί να προκύψει από αυτό. Κάποιοι άνθρωποι δουλεύουν πολύ με τον εαυτό τους, κινούν πολλά και εξελίσσονται. Επειδή όμως προσανατολίζονται σε ό,τι γίνεται αισθητό, συχνά πιάνουν το θέμα από άλλο σημείο από εκεί όπου δημιουργείται. Η ειλικρινής προσπάθεια δεν αντικαθιστά το σωστό σημείο. Γιατί συμβαίνει αυτό, το εξηγεί η σελίδα Γιατί η προσπάθεια μόνη δεν αρκεί.
Τι θα γινόταν αν το θέμα σου κατεύθυνε την ανάλυση
Ο Ρίκο έχει περιγράψει με ακρίβεια γιατί βάζει το θέμα στην άκρη. Αν το έπαιρνε ως αφετηρία, θα γινόταν έτσι:
- Το θέμα γίνεται το κέντρο.Δεν ορίζει πια το πεδίο πού κοιτάζει, αλλά η περιγραφή σου.
- Η ματιά κατευθύνεται.Ακόμη και χωρίς να το θέλει, η ματιά ψάχνει τότε εκεί όπου πιέζει. Ο Ρίκο το ονομάζει παθητικό επηρεασμό.
- Η πληροφορία δείχνει τις συνέπειες.Περιγράφει τι φαίνεται, όχι πού δημιουργείται.
- Η ανάλυση στραβώνει.Ακολουθεί αυτό που ζει κάποιος, αντί για το πώς λειτουργεί το πεδίο.
- Η δουλειά προσπερνά το σημείο.Θα δούλευε κανείς πάνω στις συνέπειες, και οι αιτίες θα έμεναν όπως είναι.
Γι’ αυτό το θέμα, κατά τον Ρίκο, δεν έχει καμία χρησιμότητα για την ανάλυση. Αν δεν το έβαζε στην άκρη, μάλλον θα τη ζημίωνε. Έχει μάθει να το παρακάμπτει.
Γιατί ο Ρίκο χρειάστηκε να μάθει να το βάζει στην άκρη
Το να βάλεις ένα θέμα στην άκρη ακούγεται απλό. Ο Ρίκο λέει ανοιχτά ότι του πήρε πολύ χρόνο. Είναι η ίδια πειθαρχία που απαιτεί από τον εαυτό του και απέναντι στη δική του γνώση.
«Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις μου ήταν να απενεργοποιήσω τη γνώση μου, όλα όσα είχα μάθει μέχρι τότε, για τις ενέργειες, για τα ενεργειακά πεδία.»
Ρίκο Μπρούνερ
Όποιος νομίζει ότι ξέρει ήδη τι θα βρει, κατά τον Ρίκο βλέπει στο τέλος ένα μείγμα από πεδίο και δική του φαντασία. Με μια προκαταρκτική συζήτηση θα ήταν παρόμοια. Αφήνει προσωπικές εντυπώσεις, και αυτές στέκονται εμπόδιο σε μια ουδέτερη ματιά στο πεδίο. Γι’ αυτό ο Ρίκο δεν χρειάζεται για τη συνοδεία από απόσταση ούτε συζήτηση ούτε φωτογραφία.
Με το θέμα σου φέρεται αλλιώς από ό,τι με μια φωτογραφία. Δεν το απορρίπτει. Το διαβάζει, το παίρνει στα σοβαρά ως δική σου ανάγκη και το βάζει στην άκρη για την ανάλυση. Περισσότερα για το πώς βρίσκει το πεδίο σου χωρίς στοιχεία, θα βρεις στο Πώς ο Ρίκο βρίσκει και διαβάζει το πεδίο σου.
Πού αγγίζονται οι δύο δρόμοι
Χωριστοί δεν σημαίνει ότι οι δύο δρόμοι δεν έχουν σχέση μεταξύ τους. Αφορούν το ίδιο πεδίο. Ο Ρίκο ξεκινά από το πεδίο ως σύνολο και ψάχνει πού βρίσκονται οι αιτίες και πού κολλάει περισσότερο. Κατά την εμπειρία του, τα ερωτήματα με τα οποία έρχεται ένας άνθρωπος βρίσκονται τότε συνήθως στους τομείς όπου φαίνονται οι επιπτώσεις.
Το θέμα σου και η ανάλυσή του μπορεί λοιπόν να ταιριάζουν καλά. Απλώς ξεκινούν από διαφορετικές άκρες: εσύ από αυτό που ζεις, ο Ρίκο από το πώς είναι χτισμένο το πεδίο. Αν αργότερα ακούσεις μια ανάλυση του ενεργειακού πεδίου και δεν βρεις μέσα της το θέμα σου, είναι κι αυτό εξίσου πιθανό. Οι αιτίες φαίνονται συχνά σε άλλο σημείο από τις συνέπειες.
Πού μετράει το θέμα σου και πού όχι
Μετράει
- ως δική σου ανάγκη, που λαμβάνεται σοβαρά
- ως σημείωση για σένα, με τι ξεκίνησες
- ως σύγκριση, όταν αργότερα κοιτάξεις πίσω
Δεν κατευθύνει
- την ανάλυση του πεδίου σου
- την επιλογή του σε τι θα δουλέψει
- τη δουλειά στην πίεση, ούτε στην Εστίαση της ημέρας
Και στην Εστίαση της ημέρας ο Ρίκο δεν ασχολείται με τα συμπτώματα που του αναφέρει κάποιος. Κοιτάζει ποια από αυτά προκαλούν πραγματικά υπερφόρτωση στο πεδίο και ρυθμίζει την πίεση σε όλο το πεδίο.
Τι σημαίνει αυτό για σένα
Δεν χρειάζεται να περιγράψεις τίποτα σωστά. Δεν χρειάζεται να ξέρεις ποια είναι η αιτία, ούτε να βρεις λέξεις που θα βοηθήσουν τον Ρίκο. Αυτό είναι μια ανακούφιση, και έτσι εννοείται.
Γράψε ό,τι είναι σημαντικό για σένα, αν θέλεις. Ή μη γράψεις τίποτα. Ο Ρίκο διαβάζει το πεδίο σου εξίσου προσεκτικά και στις δύο περιπτώσεις.
Όποιος σηκώνει πολλά αυτή την περίοδο ίσως θέλει να τα πει αναλυτικά. Όποιος θέλει να κρατήσει όσα πέτυχε, γράφει μάλλον μια λέξη. Κι όποιος θέλει να προχωρήσει, έχει μερικές φορές στο μυαλό του μόνο μια κατεύθυνση. Για την ανάλυση, το ένα είναι το ίδιο καλό με το άλλο.
Συχνές ερωτήσεις
- Δεν ξέρω εγώ καλύτερα πού κολλάει κάτι σε μένα;
- Ξέρεις καλύτερα πώς το νιώθεις και πού σε περιορίζει. Αυτό δεν μπορεί να το πει κανείς άλλος. Πού δημιουργείται στο πεδίο όμως, κατά τον Ρίκο δεν διαβάζεται από όσα νιώθεις. Γι’ αυτό χρειάζεται η ματιά στο πεδίο.
- Να παραλείψω τότε καλύτερα το θέμα μου;
- Αυτό το αποφασίζεις εσύ. Ο Ρίκο δουλεύει ακριβώς το ίδιο με ή χωρίς θέμα. Το να το γράψεις μπορεί παρ’ όλα αυτά να αξίζει, για σένα: αργότερα βλέπεις με τι ξεκίνησες. Πώς το αξιοποιείς, θα το βρεις στο Παρατηρώ αντί να νιώθω.
- Πειράζει αν γράψω πάρα πολλά;
- Όχι. Ο Ρίκο έχει μάθει να το βάζει στην άκρη για την ανάλυση. Ένα μεγάλο κείμενο δεν κάνει τη δουλειά του ούτε πιο ακριβή ούτε λιγότερο ακριβή.
- Κι αν κάνω λάθος και γράψω κάτι λανθασμένο;
- Τότε δεν γίνεται τίποτα. Το θέμα σου δεν κατευθύνει την ανάλυση, άρα δεν μπορεί και να την κατευθύνει σε λάθος δρόμο.
- Μπορεί παρ’ όλα αυτά το θέμα μου να σχετίζεται με όσα βρίσκει ο Ρίκο;
- Ναι. Και τα δύο αφορούν το ίδιο πεδίο, και τα ερωτήματά σου, κατά τον Ρίκο, βρίσκονται συνήθως στους τομείς όπου φαίνονται οι επιπτώσεις. Μπορεί όμως και οι αιτίες να βρίσκονται κάπου εντελώς αλλού.
Τα επόμενα βήματα
Τι διαβάζει ο Ρίκο στο πεδίο, θα το βρεις στο Τι διαβάζει ο Ρίκο στο πεδίο σου. Γιατί η δική σου προσπάθεια πιάνει συχνά από άλλο σημείο, το εξηγεί η σελίδα Γιατί η προσπάθεια μόνη δεν αρκεί. Πίσω στην επισκόπηση: Το θέμα σου.