Πώς ο Ρίκο βρίσκει και διαβάζει το πεδίο σου

Από τι αναγνωρίζει ο Ρίκο το πεδίο σου

Κάθε άνθρωπος έχει, κατά την αντίληψη του Ρίκο, μια δική του υπογραφή του ενεργειακού πεδίου. Είναι τόσο μοναδική όσο ένα δακτυλικό αποτύπωμα. Λέει ότι, από τη δική του αντίληψη, είναι «αδύνατο να μπερδευτεί».

Ένα ίχνος αυτής της υπογραφής έρχεται μαζί με ό,τι κάνεις. Αυτό ισχύει για ένα e-mail όπως και για μια παραγγελία. Ο Ρίκο είναι εξειδικευμένος στο να αναγνωρίζει από πολύ λίγο ποιανού είναι το πεδίο. Μετά ψάχνει το ίδιο το πεδίο.

Το όνομά σου και η ημερομηνία γέννησής σου υπάρχουν για τη διαχείριση. Για την ανάγνωση, κατά τον Ρίκο, δεν προσφέρουν τίποτα: «Σε ένα όνομα δεν υπάρχουν πληροφορίες, στην ημερομηνία γέννησης δεν υπάρχουν πληροφορίες που να είναι ατομικές.» Αυτό που μετρά είναι η πράξη με την οποία επικοινωνείς.

Η υπογραφή δεν είναι άκαμπτη. Αλλάζει μαζί με το πεδίο σου, επειδή αυτό μαθαίνει, αντιδρά και εξελίσσεται. Γι’ αυτό ο Ρίκο διαβάζει κάθε μέρα από την αρχή, αντί να βασίζεται σε μια εικόνα από χθες.

Η παραγγελία σου φέρει ένα ίχνος της υπογραφής σου. Από αυτό ο Ρίκο αναγνωρίζει το πεδίο σου και διαβάζει πού δεν λειτουργεί. Δεν χρειάζονται φωτογραφία, ο τόπος σου, προκαταρκτική συζήτηση ούτε το ιστορικό σου.

Γιατί ο τόπος σου δεν παίζει ρόλο

Ένα σώμα βρίσκεται σε έναν τόπο. Ένα ενεργειακό πεδίο, κατά τον Ρίκο, δεν γνωρίζει αυτό το είδος απόστασης. Θυμίζει κάτι που πολλοί ξέρουν: ότι μπορείς να νιώσεις τη στοργή ενός ανθρώπου που δεν βρίσκεται καν στον ίδιο χώρο. Ο ίδιος το ονομάζει αφηρημένο, και έτσι είναι.

Το πεδίο σου βρίσκεται μέσα από την υπογραφή του, όχι μέσα από μια διεύθυνση. Γι’ αυτό η δουλειά συνεχίζεται και όταν είσαι σε διακοπές, μετακομίζεις ή έχεις μια γεμάτη μέρα. Δεν χρειάζεται να κάθεσαι ήσυχα ούτε να σε βρίσκουν.

Στην ανάγνωση δεν υπάρχει γι’ αυτόν ούτε ρολόι. Περιγράφει την κατάσταση στην οποία δουλεύει ως έναν χρόνο που είναι «σαν σταματημένος», «σαν ακίνητη εικόνα». Στο πεδίο υπάρχουν διεργασίες, αλλά όχι χρόνος με τη συνηθισμένη έννοια.

Τι βλέπει όταν κοιτάζει

Ο Ρίκο δεν βλέπει εικόνες, χρώματα ή αύρα. Λέει ότι θα μπορούσε να δει την αύρα, αν ήθελε. Προτιμά όμως να δουλεύει εκεί όπου δεν υπάρχει πια τίποτα να μεταφραστεί. Ένα χρώμα θα έπρεπε να το ερμηνεύσει, και κάθε ερμηνεία μπορεί να είναι λάθος. Ό,τι βλέπει, με τα δικά του λόγια, είναι ήδη αξιολογημένο.

Η σύγκρισή του είναι ένας μηχανικός αυτοκινήτων που κοιτάζει τη μηχανή, ή ένας προγραμματιστής που διαβάζει τον πηγαίο κώδικα. Όποιος διαβάζει τον κώδικα δεν βλέπει τι σημαίνει το πρόγραμμα στη ζωή ενός ανθρώπου. Βλέπει πού κολλάει και γιατί.

Η σύλληψη η ίδια γίνεται γρήγορα. Η εξήγηση κρατά περισσότερο, και ο Ρίκο λέει ανοιχτά ότι το να βλέπει του είναι πιο εύκολο από το να περιγράφει.

Το τελευταίο σημείο αριστερά αφορά όλους όσοι διαβάζουν εδώ. Είτε περνάς αυτή τη στιγμή δύσκολη περίοδο, είτε θέλεις να κρατήσεις όσα πέτυχες, είτε θέλεις να προχωρήσεις: ο Ρίκο διαβάζει το πεδίο σου κάθε φορά με τον ίδιο τρόπο. Βλέπει τότε ότι διαφορετικά κομμάτια έχουν φτάσει σε διαφορετικό σημείο. Περισσότερα στο Βοήθεια, Σταθερότητα, Εξέλιξη.

Από πού προέρχεται αυτή η αντίληψη

Ο Ρίκο έχει αυτή την αντίληψη από παιδί. Για εκείνον ήταν φυσιολογική. Μόνο ως έφηβος κατάλαβε ότι οι άλλοι δεν βλέπουν ό,τι βλέπει. Από τότε την αναπτύσσει, όπως λέει, από την ηρεμία και από την περιέργεια, όχι από μια τεχνική.

Το ταλέντο είναι η προϋπόθεση. Μόνο του δεν θα αρκούσε. Ο Ρίκο τονίζει την εξάσκηση: έχει εξασκηθεί στη ζωή του χιλιάδες ώρες, και σε αυτές προστίθενται πάνω από 60.000 συνεδρίες από το 1998. Τη λέξη «διόραση» την αποφεύγει, γιατί ακούγεται εσωτεριστική. Μιλά για αντίληψη.

Σε αυτό ανήκει και μια φωτογραφική μνήμη για τα ενεργειακά πεδία. Ό,τι έχει δει μία φορά στο πεδίο σου, το κρατά. Έτσι βλέπει πού βρίσκεται σήμερα και πώς έχει κινηθεί από τότε.

Να κοιτάζει χωρίς να το καταλαβαίνει το πεδίο σου

Στην αρχή της δουλειάς του ο Ρίκο έπεσε σε ένα πρόβλημα που δεν θα το περίμενε κανείς. Όταν συγκεντρωνόταν πολύ έντονα σε ένα πεδίο, δεν το έβλεπε πια όπως ήταν. Το πεδίο προσαρμοζόταν και έμπαινε σε σχέση μαζί του. Θα διάβαζε τότε τη δική του επίδραση αντί για το πεδίο σου.

Από αυτό προέκυψαν δύο τρόποι να κοιτάζει, και η σειρά τους είναι σταθερή. Πρώτα διαβάζει χωρίς να το καταλαβαίνει το πεδίο σου. Μόνο όταν έχει καταλάβει πού δεν λειτουργεί ένα σημείο και γιατί, το κοιτάζει συνειδητά. Τότε η κατανόησή του γίνεται ορατή για το πεδίο σου.

Κατά την περιγραφή του Ρίκο. Η διάταξη σε τρία πλαίσια είναι βοήθημα παρουσίασης.

Να βλέπει ό,τι υπάρχει και να μην προσθέτει τίποτα

Το σημαντικότερο στην ανάγνωσή του δεν είναι για τον Ρίκο η εμβέλεια, αλλά η πειθαρχία. Ο εγκέφαλός μας συμπληρώνει ό,τι βλέπει μόνο κατά το ήμισυ. Στην άκρη του δάσους μια μεγάλη σκιά γίνεται γρήγορα αρκούδα. Μέσα στο δάσος αυτό μπορεί να σώσει ζωές. Στην ανάγνωση ενός πεδίου παραμορφώνει την εικόνα.

Για τον εαυτό του ο Ρίκο επιτρέπει γι’ αυτό μόνο δύο απαντήσεις. Όταν κοιτάζει έναν τοίχο και βλέπει ότι είναι ξύλινος, το ξέρει. Αν δεν το βλέπει, λέει: ιδέα δεν έχω, μπορεί να είναι και κάτι άλλο. Τότε δεν κάνει εικασίες. Ούτε στην αντίληψή του δεν εμπιστεύεται τυφλά. Την ελέγχει συνεχώς.

Γι’ αυτό η συνοδεία από απόσταση γίνεται χωρίς προκαταρκτική συζήτηση. Ό,τι λες, η υπόθεσή σου, το θέμα σου, θα κατεύθυνε τη ματιά του. Ανθρώπους που ξέρει καλά μπορεί μάλιστα να τους διαβάσει πιο δύσκολα, επειδή μπαίνει στη μέση η προσωπική εντύπωση.

Και κάτι ακόμη διαβάζει στο πεδίο: τη σειρά. Δεν ορίζει εκείνος τι έρχεται πρώτο και πόσο γρήγορα επιτρέπεται να πάει. Το δείχνει το πεδίο σου. Πώς μαθαίνει κανείς να βλέπει καν τέτοια σημεία, το αφηγείται ο Ρίκο με μια εικόνα από τα παιδικά του χρόνια στα βουνά. Θα τη βρεις στο Τι διαβάζει ο Ρίκο στο πεδίο σου.

Τι δεν βλέπει, και τα μυστικά σου

Ο Ρίκο λέει καθαρά πού τελειώνει η αντίληψή του. Δεν μπορεί να πει πού είσαι. «Αυτό που δεν μπορώ να πω είναι πού βρίσκεται κάποιος.» Δεν μπορεί να πει ούτε πώς ζεις: «Και δεν μπορώ να πω ούτε την κατάσταση της ζωής του.» Και δεν βλέπει την όψη σου. Γι’ αυτό θα χρειαζόταν φωτογραφία, και αυτή ακριβώς δεν δείχνει το πεδίο.

Πολλοί ρωτούν σε αυτό το σημείο για τα μυστικά τους. Ο Ρίκο κοιτάζει τα σημεία όπου το πεδίο σου δεν λειτουργεί, όχι τα περιεχόμενα της ζωής σου. Όταν ένα πεδίο θέλει να κρύψει κάτι, προσέχει μόνο ότι εκεί κάτι δεν είναι φυσικά ενταγμένο. Τι είναι και γιατί, δεν το ψάχνει.

Συναρπαστικό βρίσκει κάτι άλλο: πώς λειτουργεί ένα πεδίο.

Τι μπορείς να ελέγξεις και τι όχι

Η αντίληψη του Ρίκο δεν μπορεί να ελεγχθεί απ’ έξω. Το λέει ο ίδιος και υπολογίζει ότι κάποια από αυτά δεν θα τα πιστέψει κανείς. Η αμφιβολία επιτρέπεται λοιπόν, και δεν χρειάζεται να πιστεύεις για να μπορεί να δουλέψει.

Μπορείς να ελέγξεις τη διαδικασία: τι δηλώνεις, τι δεν χρειάζεται, και αν όσα περιγράφει ταιριάζουν με όσα παρατηρείς στην καθημερινότητά σου. Πώς γίνεται αυτό χωρίς κόπο, θα το βρεις στο Παρατηρώ αντί να νιώθω.

Συχνές ερωτήσεις

Πρέπει να έχω ανοιχτό μυαλό γι’ αυτό;

Όχι. Ο Ρίκο λέει ότι δεν χρειάζεται ούτε ανοιχτότητα ούτε κλειστότητα. Πόσο γρήγορα και πόσο καλά μπορεί να δουλέψει το ορίζει, κατά την περιγραφή του, η μηχανική του πεδίου σου, όχι η στάση σου.

Καταλαβαίνει το πεδίο μου ότι κοιτάζει;

Στην ανάγνωση όχι. Ο Ρίκο έχει μάθει να παρατηρεί έτσι ώστε να μην το καταλαβαίνει το πεδίο σου. Μόνο όταν έχει καταλάβει γιατί ένα σημείο δεν λειτουργεί, κοιτάζει συνειδητά. Εσύ κατά κανόνα δεν καταλαβαίνεις κανένα από τα δύο. Γιατί, θα το βρεις στο Γιατί δεν τα νιώθεις όλα.

Είναι αυτό διόραση;

Ο Ρίκο δεν χρησιμοποιεί τη λέξη, γιατί συνδέεται με τον εσωτερισμό. Μιλά για μια διαφοροποιημένη αντίληψη. Βλέπει το πεδίο σου, όχι τον τόπο σου, όχι τις συνθήκες σου και όχι το τι κάνεις αυτή τη στιγμή.

Να στείλω φωτογραφία ή να πω περισσότερα;

Όχι. Μια φωτογραφία δείχνει πώς μοιάζεις και τι φοράς, όχι το πεδίο σου. Μια συζήτηση θα δημιουργούσε εντυπώσεις που ενοχλούν την ουδέτερη ανάγνωση. Ό,τι σε απασχολεί, μπορείς παρ’ όλα αυτά να το γράψεις. Τι γίνεται με αυτό, θα το βρεις στο Το θέμα σου.

Κι αν ο Ρίκο δεν διακρίνει τίποτα σε ένα σημείο;

Τότε το λέει έτσι και δεν γεμίζει το κενό με μια υπόθεση. Η δουλειά γίνεται σε ό,τι βλέπει.

Τα επόμενα βήματα

Τι κάνει ο Ρίκο όταν έχει καταλάβει ένα σημείο, το εξηγεί η σελίδα Πληροφορία αντί για ενέργεια. Ποια πέντε πεδία ανάγνωσης διακρίνει στο πεδίο σου, θα το βρεις στο Τι διαβάζει ο Ρίκο στο πεδίο σου. Περισσότερα για τον τρόπο που διαβάζει τα αφηγείται ο Ρίκο ο ίδιος στην ενότητα Πώς δουλεύω.