Hvernig Rico finnur og les sviðið þitt

Hvernig Rico þekkir sviðið þitt

Hver manneskja hefur samkvæmt skynjun Rico sín eigin einkenni orkusviðsins. Þau eru jafn auðþekkjanleg og fingrafar. Hann segir að út frá skynjun sinni sé „ómögulegt að ruglast á“ þeim.

Spor af þessum einkennum fylgir öllu sem þú gerir. Það gildir um tölvupóst alveg eins og um pöntun. Rico hefur sérhæft sig í að þekkja af mjög litlu hvers sviðið er. Svo leitar hann að sviðinu sjálfu.

Nafn þitt og fæðingardagur eru fyrir umsýsluna. Fyrir lesturinn leggja þau að sögn Rico ekkert til: „Í nafni eru engar upplýsingar, í fæðingardegi eru engar upplýsingar sem eru einstaklingsbundnar.“ Það sem ber er athöfnin sem þú hefur samband með.

Einkennin eru ekki stíf. Þau breytast með sviðinu þínu, því það lærir, bregst við og þróast. Þess vegna les Rico upp á nýtt á hverjum degi, í stað þess að treysta á mynd frá því í gær.

Pöntunin þín ber spor af einkennum þínum. Á því þekkir Rico sviðið þitt og les hvar það virkar ekki. Ekki þarf ljósmynd, staðsetningu þína, forviðtal eða fyrri sögu þína.

Hvers vegna staðsetning þín skiptir ekki máli

Líkami er á einum stað. Orkusvið þekkir að sögn Rico ekki þess konar fjarlægð. Hann minnir á nokkuð sem margir þekkja: að hægt sé að finna væntumþykju manneskju sem er ekki einu sinni í sama herbergi. Hann kallar það sjálfur óhlutbundið, og það er það líka.

Sviðið þitt finnst á einkennum sínum, ekki á heimilisfangi. Þess vegna heldur vinnan áfram þótt þú sért í fríi, flytjir eða eigir annasaman dag. Þú þarft ekki að sitja kyrr fyrir það og ekki að vera til taks.

Við lesturinn er heldur engin klukka fyrir honum. Hann lýsir ástandinu sem hann vinnur í sem tíma sem er „eins og stöðvaður“, „eins og kyrrmynd“. Í sviðinu séu ferli, en enginn tími í venjulegum skilningi.

Það sem hann sér þegar hann horfir

Rico sér engar myndir, enga liti og enga áru. Hann segir að hann gæti séð áruna ef hann vildi. En hann vinnur frekar þar sem ekkert er lengur að þýða. Lit þyrfti hann að túlka, og öll túlkun getur verið röng. Það sem hann sér er að eigin sögn þegar metið.

Samanburður hans er bifvélavirki sem skoðar vélina, eða forritari sem les frumkóðann. Sá sem les kóðann sér ekki hvað forritið þýðir í lífi manneskju. Hann sér hvar það stendur á sér og hvers vegna.

Að nema það gengur hratt. Að útskýra tekur lengri tíma, og Rico segir hreinskilnislega að honum veitist auðveldara að sjá en að lýsa.

Síðasta atriðið til vinstri varðar alla sem lesa þetta. Hvort sem þú gengur í gegnum erfiðan tíma, vilt halda því sem þú hefur náð eða vilt komast áfram: Rico les sviðið þitt alltaf á sama hátt. Hann sér þá að ólíkir hlutar eru mislangt komnir. Meira um þetta í Hjálp, Stöðugleiki, Þróun.

Hvaðan þessi skynjun kemur

Rico hefur haft þessa skynjun frá barnæsku. Fyrir honum var hún eðlileg. Það var ekki fyrr en á unglingsárum að hann tók eftir því að aðrir sjá ekki það sem hann sér. Síðan hefur hann þróað hana, að eigin sögn út frá ró og forvitni, ekki út frá tækni.

Hæfileikarnir eru forsendan. Einir og sér dygðu þeir ekki. Rico leggur áherslu á æfinguna: Hann segist hafa æft þúsundir klukkustunda á ævinni, og við bætast yfir 60.000 tímar frá 1998. Orðið „skyggnigáfa“ forðast hann, því það hljómar eins og dulspeki. Hann talar um skynjun.

Við bætist ljósmyndaminni fyrir orkusvið. Það sem hann hefur einu sinni séð í sviðinu þínu man hann. Þannig sér hann hvernig það stendur í dag og hvernig það hefur hreyfst síðan.

Að horfa án þess að sviðið þitt taki eftir því

Í upphafi starfs síns rakst Rico á vanda sem maður myndi ekki búast við. Þegar hann einbeitti sér of mikið að sviði, sá hann það ekki lengur eins og það var. Sviðið aðlagaði sig og tengdist honum. Hann hefði þá lesið eigin áhrif í stað sviðsins þíns.

Úr því urðu tvær leiðir til að horfa, og röð þeirra er föst. Fyrst les hann án þess að sviðið þitt taki eftir því. Aðeins þegar hann hefur skilið hvar staður virkar ekki og hvers vegna, skoðar hann hann meðvitað. Þá verður skilningur hans sýnilegur sviðinu þínu.

Samkvæmt lýsingu Rico. Skiptingin í þrjá reiti er hjálp við framsetninguna.

Að sjá það sem er og bæta engu við

Það mikilvægasta við lestur hans er fyrir Rico ekki hve langt hann nær, heldur aginn. Heilinn okkar fyllir í það sem hann sér aðeins til hálfs. Í skógarjaðrinum verður stór skuggi fljótt að birni. Í skóginum getur það bjargað lífi. Við lestur sviðs skekkir það myndina.

Þess vegna leyfir Rico sjálfum sér aðeins tvö svör. Þegar hann horfir á vegg og sér að hann er úr timbri, veit hann það. Sjái hann það ekki, segir hann: Ég hef ekki hugmynd, gæti líka verið eitthvað annað. Þá getur hann sér ekki til. Hann treystir skynjun sinni heldur ekki í blindni. Hann hefur eftirlit með henni allan tímann.

Þess vegna fer fjarfylgdin fram án forviðtals. Það sem þú segir frá, ágiskun þín, erindi þitt, myndi stýra augnaráði hans. Fólk sem hann þekkir vel á hann jafnvel erfiðara með að lesa, því persónulegu áhrifin koma á milli.

Og eitt í viðbót les hann í sviðinu: röðina. Það er ekki hann sem ákveður hvað kemur fyrst og hve hratt það má ganga. Sviðið þitt sýnir það. Hvernig maður lærir yfirhöfuð að sjá slíka staði segir Rico frá með mynd úr barnæsku sinni í fjöllunum. Hún stendur í Það sem Rico les í sviðinu þínu.

Það sem hann sér ekki, og leyndarmál þín

Rico segir skýrt hvar skynjun hans endar. Hann getur ekki sagt hvar þú ert. „Það sem ég get ekki sagt er hvar einhver er.“ Hann getur heldur ekki sagt hvernig þú lifir: „Og ég get heldur ekki sagt lífsaðstæðurnar.“ Og hann sér ekki útlit þitt. Til þess þyrfti hann ljósmynd, og hún sýnir einmitt ekki sviðið.

Margir spyrja á þessum stað um leyndarmál sín. Rico horfir á staðina þar sem sviðið þitt virkar ekki, ekki á innihald lífs þíns. Þegar svið vill fela eitthvað, tekur hann aðeins eftir því að þar er eitthvað sem er ekki fléttað inn á eðlilegan hátt. Hvað það er og hvers vegna leitar hann ekki að.

Spennandi finnst honum eitthvað annað: hvernig svið virkar.

Það sem þú getur kannað og það sem þú getur ekki

Skynjun Rico er ekki hægt að sannreyna utan frá. Hann segir það sjálfur og reiknar með því að sumu af þessu trúi honum enginn. Efasemdir eru þess vegna leyfðar, og þú þarft ekki að trúa á þetta til að hann geti unnið.

Það sem þú getur kannað er ferlið: hvað þú gefur upp, hvað er óþarft og hvort það sem hann lýsir passar við það sem þú tekur eftir í daglegu lífi þínu. Hvernig það er gert án fyrirhafnar stendur í Að fylgjast með frekar en að finna.

Algengar spurningar

Þarf ég að vera opin eða opinn fyrir þessu?

Nei. Rico segir að hvorki þurfi opinskáleika né lokun. Hve hratt og hve vel hann getur unnið ræðst samkvæmt lýsingu hans af aflfræði sviðsins þíns, ekki af afstöðu þinni.

Tekur sviðið mitt eftir því að þú horfir?

Ekki við lesturinn. Rico hefur lært að fylgjast með þannig að sviðið þitt taki ekki eftir því. Aðeins þegar hann hefur skilið hvers vegna staður virkar ekki, horfir hann meðvitað. Þú sjálf eða sjálfur tekur að jafnaði eftir hvorugu. Hvers vegna stendur í Hvers vegna þú finnur ekki fyrir öllu.

Er þetta skyggnigáfa?

Rico notar ekki það orð, því það er tengt dulspeki. Hann talar um blæbrigðaríka skynjun. Hann sér sviðið þitt, ekki staðsetningu þína, ekki aðstæður þínar og ekki það sem þú ert að gera þá stundina.

Á ég að senda ljósmynd eða segja meira?

Nei. Ljósmynd sýnir hvernig þú lítur út og ert klædd eða klæddur, ekki sviðið þitt. Samtal myndi skapa áhrif sem trufla hlutlausan lestur. Þú mátt samt skrifa það sem er þér efst í huga. Hvað verður um það stendur í Erindi þitt.

Hvað ef Rico sér ekkert á einhverjum stað?

Þá segir hann það og fyllir ekki í eyðuna með ágiskun. Unnið er við það sem hann sér.

Hvað tekur við

Hvað Rico gerir þegar hann hefur skilið stað skýrir Upplýsingar frekar en orka. Hvaða fimm lestrarsvið hann greinir í sviðinu þínu stendur í Það sem Rico les í sviðinu þínu. Meira um aðferð sína við lesturinn segir Rico sjálfur frá í hlutanum Hvernig ég vinn.