Μαθαίνω να θεραπεύω · Τι μαθαίνεις

Μπορώ να απωθήσω; Πρέπει να συγχωρήσω;

Σημείωση: τα εργαστήρια γίνονται μόνο στα γερμανικά.

Δύο ερωτήσεις που έρχονται συχνά στον τελικό γύρο του εργαστηρίου. Οι απαντήσεις μου πάνε κόντρα σε διαδεδομένες απόψεις, και και στις δύο η απόφαση είναι δική σου.

Γιατί η απώθηση είναι μια ικανότητα

Πολλοί έχουν μάθει ότι πρέπει να αντιμετωπίζεις τα πάντα. Όποιος παραμερίζει κάτι, γρήγορα θεωρείται κάποιος που δεν θέλει να κοιτάξει. Εγώ το βλέπω αλλιώς.

Με τα λόγια του Ρίκο

Το να αγνοείς και να απωθείς είναι υπερδύναμη. Είμαι μόνος μου σε αυτή τη γνώμη; Το ξέρω, αλλά είναι υπερδύναμη. Είναι αρνητικό μόνο όταν απωθείς πράγματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθείς, που είναι φανερά. Όμως το σύστημά μας είναι φτιαγμένο έτσι ώστε ό,τι δεν είναι απαραίτητο να απωθείται. Και γι’ αυτό το 80 % των προβλημάτων που έχουμε τα σπρώχνουμε μακριά. Και αυτό είναι καλό. Αν όμως έχω ένα δυνατό σύστημα, τότε αυτό επεξεργάζεται συνεχώς.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Το όριο βρίσκεται ήδη μέσα στη φράση. Βλαβερό είναι να παραμερίζεις αυτό που είναι φανερό και με το οποίο πρέπει να ασχοληθείς. Όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν. Το σύστημά σου είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μη χρειάζεται να έχει τα πάντα μπροστά του ταυτόχρονα.

Πώς καταλαβαίνεις αν απλώς παραμερίζεις

Έτσι η ερώτηση αν επεξεργάζεσαι κάτι ή απλώς το παραμερίζεις παίρνει μια απλή μορφή. Δεν έχει σημασία αν κάτι έχει παραμεριστεί. Έχει σημασία αν με τον καιρό επεξεργάζεται.

Αν πρέπει να παραμερίζεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, προφανώς δεν επεξεργάζεται. Τότε λείπει από το σύστημα αυτή τη στιγμή η δύναμη γι’ αυτό. Γιατί ένα υπερφορτωμένο σύστημα χρειάζεται πρώτα ηρεμία, θα το βρεις στο Γιατί πρώτα έρχεται η ηρεμία.

Η απόσπαση της προσοχής επιτρέπεται

Το ίδιο ισχύει για την απόσπαση της προσοχής. Όποιος σε μια δύσκολη κατάσταση πηγαίνει σινεμά ή κάνει μια μεγάλη βόλτα δεν δραπετεύει.

Με τα λόγια του Ρίκο

Η απόσπαση της προσοχής είναι υπερδύναμη. Αρνητικό είναι μόνο όταν μένεις αποσπασμένος.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Όσο η προσοχή σου είναι αλλού, το σύστημά σου μπορεί να ηρεμήσει και να ξεκουραστεί. Μετά γυρίζεις με περισσότερη δύναμη σε αυτό που σε απασχολεί. Γίνεται λεπτό ζήτημα μόνο όταν η απόσπαση δεν σταματά πια.

Γιατί μάλλον αποτρέπω από τη συγχώρεση

Αυτή την απάντηση τη δίνω όταν κάποιος με ρωτά ευθέως. Εκπλήσσει πολλούς. Η συγχώρεση είναι για μένα μια μεγάλη λέξη. Ταιριάζει μόνο εκεί όπου κάποιος σε έχει πληγώσει βαθιά. Για έναν καβγά με τη σύντροφό σου δεν χρειάζεται να της συγχωρήσεις τίποτα. Κάτι τέτοιο ανήκει στη συμβίωση.

Όπου όμως κάποιος σε έχει πληγώσει τόσο, ώστε θα έπρεπε να συγχωρήσεις, βλέπω δύο κινδύνους. Ο πρώτος αφορά το δικό σου σύστημα. Αν συγχωρήσεις, του λες: δεν ήταν και τόσο σοβαρό. Σχετικοποιείς αυτό που σου συνέβη, και το σύστημά σου δεν μπορεί να μάθει τίποτα από αυτό. Ο δεύτερος αφορά τον άλλον. Στη συγχώρεση υπάρχει η ελπίδα ότι θα αλλάξει. Όποιος πληγώνει τόσο βαθιά τους άλλους, σύμφωνα με όσα παρατηρώ, συχνά το ξανακάνει.

Άνθρωποι που δεν θα χρειαστεί ποτέ να συγχωρήσεις

Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους είσαι δεμένος δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να τους συγχωρήσεις κάτι. Εγώ θα κρατιόμουν από αυτούς τους ανθρώπους.

Με τα λόγια του Ρίκο

Δηλαδή, αν ένας άνθρωπος ταιριάζει σε σένα, στο σύστημά σου, δεν θα χρειαστεί ποτέ να τον συγχωρήσεις, γιατί οι αξίες ταιριάζουν, η σχέση είναι σωστή και δεν θα έκανε πράγματα που σε πληγώνουν βαθιά.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Κι ένας τέτοιος άνθρωπος κάνει λάθη. Στον πυρήνα όμως δεν σε πληγώνει. Μπορείς να απομακρυνθείς οριστικά από ανθρώπους που δεν σου ταιριάζουν.

Καμία συμβουλή για σκληρότητα

Το να μη συγχωρείς δεν σημαίνει να μένεις θυμωμένος και να σφίγγεσαι. Μπορείς να μη συγχωρείς εντελώς χαλαρά. Δεν νιώθεις πια μνησικακία για αυτό το πρόσωπο, και παρ’ όλα αυτά για σένα έχει κλείσει. Δεν του δίνεις δεύτερη ευκαιρία να σε πληγώσει με τον ίδιο τρόπο.

Με τα λόγια του Ρίκο

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να συμφιλιωθείς. Να συμφιλιωθείς, ναι. Να συγχωρήσεις, όχι. Δηλαδή δεν αποτρέπω κανέναν. Αυτό ο καθένας πρέπει να το ξέρει μόνος του.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Αυτή είναι η δική μου οπτική, όχι κανόνας. Κάποιοι άνθρωποι έρχονται με αυτή την ερώτηση από μια δύσκολη περίοδο. Άλλοι έχουν κάνει ειρήνη εδώ και καιρό και θέλουν να μάθουν αν αυτό αρκεί. Άλλοι πάλι θέλουν να καταλάβουν γιατί κάποια πράγματα επαναλαμβάνονται στη ζωή τους. Για όλους ισχύει το ίδιο: η απόφαση είναι δική σου.

Συχνές ερωτήσεις

Πρέπει να ασχοληθώ με όλα όσα μου έχουν συμβεί;

Όχι. Σημασία έχει τι επιβαρύνει τη ζωή σου σήμερα. Πολλά μπορούν να μείνουν στο παρασκήνιο, όσο το σύστημά σου τα επεξεργάζεται σιγά σιγά. Περισσότερα στο Τι σημαίνει το όνομα του εργαστηρίου.

Πώς καταλαβαίνω αν απλώς παραμερίζω κάτι;

Από το αν με τον καιρό επεξεργάζεται. Αν επιστρέφει ξανά και ξανά το ίδιο, ή αν παραμερίζεις κάτι που φανερά χρειάζεται την προσοχή σου, τότε κοίτα το.

Είναι κακό αν δεν θέλω πια κάποιον στη ζωή μου;

Όχι. Μπορείς να συμφιλιωθείς και παρ’ όλα αυτά να πεις: για μένα, ως εδώ.

Σημαίνει το να μη συγχωρώ ότι μένω θυμωμένος;

Όχι. Μπορείς να είσαι εντελώς ήρεμος και παρ’ όλα αυτά να μη συγχωρείς. Το ένα δεν έχει καμία σχέση με το άλλο.