Μαθαίνω να θεραπεύω · Τι μαθαίνεις

Τρεις τρόποι να βοηθάς με ενέργεια

Σημείωση: τα εργαστήρια γίνονται μόνο στα γερμανικά.

Να δίνεις τη δική σου δύναμη, να φέρνεις ενέργεια απ’ έξω ή να είσαι εκεί χωρίς να δίνεις τίποτα. Στο εργαστήριο εξασκείς τον τρίτο τρόπο, και εδώ γράφει γιατί.

Όποιος θέλει να βοηθήσει, σκέφτεται πρώτα το να δώσει

Κι εγώ παλιότερα δούλευα αλλιώς από σήμερα, με ενέργεια που τη μετέδιδα. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν ταίριαζε πια. Μετά για πολύ καιρό μόνο παρατηρούσα και ξαναδούλεψα μόνο όταν είχα καταλάβει τι συμβαίνει. Από αυτή την παρατήρηση προέρχεται η διάκριση σε τρεις τρόπους. Την περιέγραψα σε δύο συνεντεύξεις, ανεξάρτητα τη μία από την άλλη, με τον ίδιο τρόπο.

Γιατί αδυνατίζεις όταν δίνεις τη δική σου δύναμη

Στον πρώτο τρόπο, αυτός που βοηθά παίρνει τη δική του ζωτική δύναμη και τη δίνει σε έναν άλλον άνθρωπο. Αυτό του κοστίζει κάτι. Όποιος το κάνει συχνά, χάνει δύναμη και με τον καιρό γίνεται ο ίδιος πιο αδύναμος. Για μένα αυτό δεν έχει νόημα.

Με τα λόγια του Ρίκο

Για μένα δεν έχει νόημα να βοηθάς ανθρώπους και να μπαίνεις ο ίδιος σε προβλήματα εξαιτίας αυτού.

Ρίκο Μπρούνερ

Ούτε για τον άνθρωπο που παίρνει την ενέργεια είναι ιδανικό. Αυτό που παίρνει δεν είναι η δική του ενέργεια.

Με τα λόγια του Ρίκο

Αυτός που δέχεται ενέργεια, δέχεται ενέργεια από έναν άνθρωπο, που δεν είναι η δική του ενέργεια, παρότι δίνεται με καλή πρόθεση. Αυτή η ενέργεια βοηθά βραχυπρόθεσμα, αλλά δεν μπορεί να επεξεργαστεί 100% σωστά.

Ρίκο Μπρούνερ

Τι συμβαίνει όταν η ενέργεια έρχεται απ’ έξω

Στον δεύτερο τρόπο, αυτός που βοηθά δεν δίνει τη δική του δύναμη. Φέρνει ενέργεια από κάπου και τη μεταδίδει. Γι’ αυτό υπάρχουν πολλές τεχνικές. Αυτός που βοηθά δεν χάνει τίποτα. Για τον άνθρωπο που τη δέχεται, όμως, παραμένει ξένη ενέργεια. Τον δυναμώνει για λίγο καιρό. Όταν εξαντληθεί, δεν υπάρχει πια.

Πώς είσαι εκεί χωρίς να δίνεις τίποτα

Ο τρίτος τρόπος είναι αυτός με τον οποίο δουλεύω. Δεν δίνω ενέργεια από μένα. Κοιτάζω γιατί η ενέργεια του άλλου δεν λειτουργεί αυτή τη στιγμή, και είμαι εκεί γι’ αυτόν. Ό,τι συμβαίνει, συμβαίνει στο δικό του πεδίο, με τη δική του δύναμη.

Την εικόνα γι’ αυτό την ξέρεις από την καθημερινότητα:

Με τα λόγια του Ρίκο

Μπορείς να το φανταστείς σαν να σε πιάνουν ασταμάτητα γέλια, να γελάς δυνατά από καρδιάς και να αρχίζεις να μεταδίδεις το γέλιο σου σε αυτόν που έχεις απέναντί σου.

Ρίκο Μπρούνερ

Όποιος παρασύρεται, δεν γελά το δικό σου γέλιο. Γελά το δικό του. Ανάμεσα σε δύο ενεργειακά πεδία δεν περνά τίποτα απέναντι. Ό,τι είναι σε σένα ήσυχο και δυνατό, μπορεί να δώσει στον άλλον την ώθηση για κάτι δικό του, όχι για ένα αντίγραφο του εαυτού σου. Οι δύο πρώτοι τρόποι λειτουργούν αλλιώς:

Με τα λόγια του Ρίκο

αυτό θα ήταν σαν να προσπαθείς ενεργά να πεις σε κάποιον ένα αστείο, ώστε να αρχίσει να γελά από καρδιάς. Αυτό πετυχαίνει μερικές φορές, αλλά μερικές φορές και όχι.

Ρίκο Μπρούνερ

Με το αστείο φέρνεις κάτι στον άλλον, και πρέπει να ταιριάξει. Με το μεταδοτικό γέλιο η αντίδραση γεννιέται μέσα στον ίδιο τον άλλον.

Τον πιο παλιό τρόπο τον ξέρεις από καιρό

Ο τρίτος τρόπος δεν είναι κάτι ιδιαίτερο. Είναι ο πιο καθημερινός απ’ όλους. Ένα παιδί χτύπησε, η μητέρα το παίρνει αγκαλιά και είναι απλώς εκεί γι’ αυτό. Δεν έχει καμία τεχνική και δεν δίνει ενέργεια. Αυτό γίνεται τις περισσότερες φορές ασυνείδητα. Εγώ το κάνω συνειδητά και στοχευμένα, και στο εργαστήριο εξασκείς το ίδιο.

Πολλά από όσα κάνουν καλό στους ανθρώπους ανήκουν σε αυτόν τον τρίτο τρόπο: δουλειά με το σώμα, ένα καλό μασάζ, γιόγκα, χρόνος στη φύση, διαλογισμός με το βλέμμα στραμμένο στον εαυτό σου. Αυτά δεν βάζουν τίποτα μέσα σου. Ηρεμούν και αφήνουν χώρο στη δική σου εξισορρόπηση.

Πόσο ξένο σηκώνει ένα πεδίο

Κάθε ενεργειακό πεδίο φέρει μέσα του ένα μικρό ποσοστό ξένης ενέργειας, κατά την παρατήρησή μου περίπου τρία έως πέντε τοις εκατό. Με αυτό ένα πεδίο τα βγάζει πέρα καλά. Αν το ποσοστό γίνει πολύ μεγαλύτερο, το δικό σου πεδίο αναστατώνεται.

Σημαντική είναι η διαφορά ανάμεσα στο άγγιγμα και στην προσθήκη ενέργειας. Όταν βάζεις το χέρι σου στον ώμο κάποιου, δεν μεταφέρεις τίποτα. Πρόβλημα γίνεται μόνο όταν κάποιος δίνει συνειδητά ενέργεια μέσα σε ένα πεδίο, για λίγο ή για περισσότερο καιρό. Πόσο βλάπτει τότε ένα πεδίο, εξαρτάται από το πόσο δυνατό είναι.

Γιατί στο εργαστήριο δεν ρέει ενέργεια

Γι’ αυτό υπάρχουν δύο λόγοι, και μετρούν και οι δύο. Ο πρώτος αφορά εσένα: Η ενέργεια που δίνεις σου λείπει. Ο δεύτερος αφορά τον άλλον άνθρωπο: Μόνο με τη δική του ενέργεια μπορεί να γίνει δυνατός σε διάρκεια.

Στη δουλειά μου γι’ αυτό διαθέτω το πολύ μια πληροφορία. Το ενεργειακό πεδίο την αντιλαμβάνεται και αποφασίζει μόνο του αν θα την πάρει. Δεν λέω ποτέ σε ένα πεδίο πώς πρέπει να είναι.

Για σένα αυτό σημαίνει κάτι διαφορετικό ανάλογα με την κατάστασή σου. Όποιος έχει αυτή τη στιγμή λίγη δύναμη, δεν πρέπει να τη χαρίζει. Όποιος έχει χτίσει πολλά, τα κρατά, επειδή δεν δίνει τίποτα. Κι όποιος θέλει κάποτε να δουλέψει με άλλους, μαθαίνει από την αρχή έναν τρόπο που δεν τον εξαντλεί ούτε μετά από πολλά χρόνια.

Συχνές ερωτήσεις

Μου δίνεις ενέργεια;

Όχι. Δεν δίνω ενέργεια και δεν στέλνω. Κοιτάζω τι δεν λειτουργεί αυτή τη στιγμή στο πεδίο σου, και είμαι εκεί.

Χάνω εγώ δύναμη όταν βοηθώ;

Όχι, αν δεν δίνεις τίποτα. Ακριβώς αυτό εξασκείς στο εργαστήριο: να είσαι εκεί, να μένεις στον εαυτό σου, να μη μεταφέρεις τίποτα. Πώς γίνεται αυτό, θα το βρεις στο Επίθεση των χεριών χωρίς μεταφορά ενέργειας.

Είναι ήδη ένα άγγιγμα μεταφορά;

Όχι. Όταν αγγίζεις κάποιον, γίνεται μια συνάντηση. Μεταφορά υπάρχει μόνο όταν κάποιος δίνει συνειδητά ενέργεια μέσα.

Κι αν δίνω τελικά κάτι ασυνείδητα;

Σε αυτό προσέχουμε μαζί στο εργαστήριο. Όποιος είναι ξαπλωμένος ελέγχει αν ο άλλος δίνει ενέργεια, κι όποιος στέκεται προσέχει να μη δίνει. Περισσότερα στο Επίθεση των χεριών χωρίς μεταφορά ενέργειας.

Τι εννοεί η λέξη στο όνομα του εργαστηρίου, θα το βρεις στο Τι σημαίνει το όνομα του εργαστηρίου.