Μαθαίνω να αντιλαμβάνομαι · Τι μαθαίνεις

Τι εξασκείται στο εργαστήριο

Σημείωση: τα εργαστήρια γίνονται μόνο στα γερμανικά.

Ένας γύρος με πέντε βήματα: μία ερώτηση, σημειώνεις, δύο λεπτά με τον εαυτό σου, αμφισβητείς, ρωτάς ξανά. Επίσης ένα παράδειγμα για το πώς μια ερώτηση ναι-όχι γίνεται ακριβής απάντηση, και τι προστίθεται τη δεύτερη ημέρα.

Μαθαίνω να αντιλαμβάνομαι · στο εργαστήριο

Η άσκηση μένει πάντα η ίδια: μία ερώτηση, σημειώνεις, είσαι με τον εαυτό σου, αμφισβητείς, ρωτάς ξανά.

Σωστό ή λάθος δεν υπάρχει εδώ. Το ζητούμενο είναι να το κάνεις και να δεις πώς αλλάζει η ματιά σου από γύρο σε γύρο.

5 βήματασε κάθε γύρο
1 ερώτησηανά γύρο, και μόνο αυτή
2 λεπτάμε τον εαυτό σου, πριν αμφισβητήσεις
3 ερωτήσειςτη δεύτερη ημέρα, με ανάδραση

Ο γύρος, πάντα ίδιος

Κάθεσαι απέναντι σε έναν άλλον άνθρωπο. Εξασκείστε ανά δύο, και η διαδικασία επαναλαμβάνεται αρκετές φορές.

Μία ερώτησηκαι μόνο αυτή Σημειώνειςό,τι αντιλαμβάνεσαιστον άλλον Με τον εαυτό σουδύο λεπτά,χωρίς σκέψη Αμφισβητείςκοιτάζεις ό,τισημείωσες Ρωτάς ξανάδεν ελέγχεις ανισχύει ακόμη: νέοφύλλο, από την αρχή και πάλι από την αρχή: Τι δεν σκέφτηκα;
Ο γύρος. Γίνεται αρκετές φορές στη σειρά, κάθε φορά σε νέο φύλλο. Σχηματικά.

Πρώτα κάνεις μία μόνο ερώτηση για τον άνθρωπο απέναντι. Ό,τι αντιλαμβάνεσαι το σημειώνεις, και μάλιστα σε εκείνον, όχι σε σένα. Μετά είσαι δύο λεπτά με τον εαυτό σου, χωρίς να σκέφτεσαι όσα αντιλήφθηκες. Έπειτα κοιτάζεις ό,τι σημείωσες και το αμφισβητείς.

Το πέμπτο βήμα είναι η ουσία της άσκησης. Δεν ελέγχεις αν το παλιό ισχύει ακόμη. Παίρνεις ένα νέο φύλλο και κάνεις την ερώτηση ξανά.

Με τα λόγια του Ρίκο

Δηλαδή, όχι να ελέγξετε αν αυτό που είδατε είναι ακόμη το ίδιο, αλλά να κάνετε στον εαυτό σας την ερώτηση από την αρχή.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Έτσι βλέπεις αν η ματιά σου άλλαξε, έμεινε ίδια ή προστέθηκε κάτι. Αυτή την τεχνική δεν την επινόησα για το εργαστήριο. Προέκυψε σε μένα τον ίδιο, όταν κατάλαβα ότι με την απλή αντίληψη δεν προχωρούσα. Από τότε ρωτώ ξανά και ξανά από την αρχή: Τι δεν σκέφτηκα;

Η ερώτηση που εξασκούμε

Με τα λόγια του Ρίκο

Η ερώτηση είναι: Πόσο ευτυχισμένος είναι κάποιος; Ή πού είναι δυστυχισμένος; Και μετά να προσπαθήσετε, αν φτάνει ο χρόνος, να βρείτε: Είναι ο ίδιος υπεύθυνος για την ευτυχία του ή όχι; Περιοριστείτε σε αυτές τις ερωτήσεις.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Πίσω από αυτό βρίσκεται η πρώτη διακλάδωση κάθε ανάλυσης: το προκάλεσε ο ίδιος ή ήρθε απ’ έξω; Είναι κάποιος ευτυχισμένος επειδή έμαθε να είναι ευτυχισμένος ή επειδή είναι αυτή τη στιγμή ερωτευμένος; Περισσότερα στο Μαθαίνω να διακρίνω.

Το ζητούμενο δεν είναι να μπεις βαθιά σε ό,τι είναι δύσκολο για κάποιον. Μένεις στην ερώτηση. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Ούτε ζητείται η λογική σου σκέψη, αλλά το ένστικτό σου. Όταν έρχεται μια απάντηση που την έχεις σκεφτεί και τακτοποιήσει, λέω συχνά στο εργαστήριο: Αυτή είναι μια λογική απάντηση. Η ερώτηση είναι συναισθηματική.

Πώς μια ερώτηση ναι-όχι γίνεται ακριβής απάντηση

Κάποτε το έδειξα με μια συμμετέχουσα. Μια δεύτερη συμμετέχουσα απαντούσε από την αντίληψή της. Η ερώτηση ήταν απλή: Της κάνει καλό να πάει για τρέξιμο απόψε;

Της κάνει καλό να πάει για τρέξιμο απόψε; Ναι ή όχι; Πόση ώρα; Οκτώ ώρες, τρεις, μία, σαράντα λεπτά, τριάντα Πώς; Έντονα ή ελαφριά; Θα μείνει στα τριάντα λεπτά; Μια ακριβής απάντηση
Από το ναι ή όχι, μέσα από τη διάρκεια, τον τρόπο και το πρόσωπο, σε μια απάντηση που ταιριάζει. Σχηματικά.

Πρώτα εκλεπτύνουμε τη διάρκεια, επίπεδο προς επίπεδο. Μετά τον τρόπο: έντονα ή ελαφριά; Μετά έρχεται η ερώτηση που παραλείπεις πιο εύκολα: Μπορεί να μείνει στα τριάντα λεπτά ή θα κάνει τελικά περισσότερα; Μια διάρκεια που ταιριάζει ωφελεί λίγο, αν το πρόσωπο δεν την τηρεί.

Με τα λόγια του Ρίκο

Κι αυτό είναι: Της κάνει καλό; Ναι, όχι; Εντάξει, αν όχι, γιατί όχι; Τι μπορεί να κάνει ώστε να της κάνει παρ’ όλα αυτά καλό.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Στο τέλος δεν υπήρχε πια απάντηση ναι-όχι. Η απάντηση ήταν: ναι, αλλά μόνο ένα ελαφρύ τρέξιμο, που δεν θα την υπερφορτώσει. Για μένα είναι σημαντικό: Δεν λέμε στον άνθρωπο απέναντι τι πρέπει να κάνει. Είναι μια άσκηση στο να κάνεις ερωτήσεις και να τις εκλεπτύνεις.

Γιατί σημειώνεις

Ό,τι θέλεις να θυμάσαι πιάνει χώρο στο μυαλό. Τότε μένει λιγότερος για την αντίληψη. Γι’ αυτό σημειώνεις ό,τι βλέπεις. Αυτό σε ξαλαφρώνει, και προχωράς πιο γρήγορα. Έτσι το κάνω κι εγώ: Σε κάθε συνεδρία ζωγραφίζω ένα απλό ανθρωπάκι με γραμμές και σημειώνω πάνω του ό,τι βλέπω.

Τι προστίθεται τη δεύτερη ημέρα

Τη δεύτερη ημέρα περνάμε ένα ενεργειακό πεδίο όπως το κάνω σε κάθε συνεδρία: από πάνω προς τα κάτω. Πρώτα μια ματιά στο σύνολο. Μετά το κεφάλι, η καρδιά, η κοιλιά, τα γόνατα και τέλος τα πόδια, όπου φαίνεται το θεμέλιο.

Προστίθενται τρεις ερωτήσεις για τον άνθρωπο απέναντι. Πού υπάρχουν περιοχές που έχουν σκιστεί ή μπλοκάρει; Πόσο ανθεκτικό είναι το πεδίο, σε μια κλίμακα από 1 έως 10; Και πώς αντιδρά στην αλλαγή; Αυτή τη φορά δεν κρατάς για τον εαυτό σου ό,τι αντιλαμβάνεσαι. Οι άλλοι λένε στον άνθρωπο απέναντι τι είδαν και ζητούν την ανάδρασή του. Περισσότερα στο Πότε λες αυτό που αντιλαμβάνεσαι.

Ένα σχήμα βοηθά να βάλεις τάξη. Δεν πρέπει όμως να γίνει πολύ αυστηρό. Όποιος περνά κάθε άνθρωπο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, παίρνει λάθος αποτελέσματα, γιατί κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.

Όταν στην εξάσκηση δεν έρχεται τίποτα

Τότε είναι εντάξει. Μην πιέζεσαι, μην κουράζεσαι. Δύο πράγματα βοηθούν συχνά. Αν η αντίληψη υπάρχει, αλλά είναι θολή, πάρε μια κλίμακα από 1 έως 10: 1 σημαίνει σχεδόν καθόλου, 10 σημαίνει πολύ έντονα. Κι αν προσπαθείς να δεις κάτι ή να το βγάλεις λογικά, κλείσε τα μάτια και πρόσεξε πώς το νιώθεις. Περισσότερα στο Όταν δεν αντιλαμβάνεσαι τίποτα.

Ελέγχεις εκ των υστέρων

Ο έλεγχος δεν γίνεται κατά την άσκηση, αλλά μετά. Κι αυτό το εξασκούμε στις δύο ημέρες.

Με τα λόγια του Ρίκο

ότι μετά την ανάλυση της αντίληψης σκέφτεται κανείς εκ των υστέρων: Ίσχυε αυτό ή όχι; Κι αν δεν ίσχυε, να μη λέει: Τότε είμαι κακός, αλλά να αναρωτιέται: «Γιατί;» Κι έτσι στην ουσία γίνεται μια διαδικασία μάθησης.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Στα δικά μου λάθη δεν με ενδιέφερε ποτέ πρώτα απ’ όλα πώς θα ήταν το σωστό. Με ενδιέφερε γιατί είχα ερμηνεύσει λάθος.

Για κάθε κατάσταση η ίδια άσκηση

Η άσκηση είναι ίδια για όλους, είτε περνάς τώρα μια δύσκολη περίοδο, είτε θέλεις να κρατήσεις όσα βρήκες, είτε θέλεις να εξελίξεις την αντίληψή σου. Όποιος έρχεται για δεύτερη ή τρίτη φορά, κάνει τους ίδιους γύρους και κάθε φορά τους καταλαβαίνει αλλιώς. Τη βασική άσκηση ανάμεσα στους γύρους θα τη βρεις στο Να είσαι με τον εαυτό σου.

Συχνές ερωτήσεις

Κι αν η απάντησή μου είναι λάθος;
Τότε εξασκήθηκες παρ’ όλα αυτά. Τίποτα περισσότερο δεν ζητά η άσκηση. Εκ των υστέρων ρωτάς γιατί δεν ίσχυε, και μαθαίνεις από αυτό.
Γιατί μόνο μία ερώτηση;
Για να δεις πώς αλλάζει η ματιά σου σε αυτή τη μία ερώτηση από γύρο σε γύρο. Στο εργαστήριο λέω γι’ αυτό: Περιοριστείτε σε αυτή την ερώτηση.
Γιατί να μην ελέγξω αν το πρώτο ισχύει ακόμη;
Γιατί τότε επιβεβαιώνεις, αντί να κοιτάξεις από την αρχή. Όποιος κάνει την ερώτηση ξανά, βρίσκει πιο εύκολα ό,τι του ξέφυγε την πρώτη φορά.
Λέω στον άνθρωπο απέναντι τι αντιλήφθηκα;
Την πρώτη ημέρα όχι. Τη δεύτερη ημέρα ναι, πάνω σε τρεις ερωτήσεις, με ανάδραση. Περισσότερα στο Πότε λες αυτό που αντιλαμβάνεσαι.
Χρειάζομαι ένα ειδικό φύλλο ή ένα πρότυπο;
Όχι. Ένα λευκό φύλλο αρκεί. Τη δεύτερη ημέρα παίρνεις ένα φύλλο με τη διαδικασία από πάνω προς τα κάτω.

Τι ενοχλεί πιο συχνά τις ασκήσεις, θα το βρεις στο Γιατί και μια καλή αντίληψη μπορεί να πέσει έξω.

Κωδικός uebungen · Έκδοση 1.0 · 23.10.2026

Ιστότοπος