Μετά το εργαστήριο · Πιο πέρα

Αν θέλεις να δουλέψεις κι εσύ με ανθρώπους

Σημείωση: τα εργαστήρια γίνονται μόνο στα γερμανικά.

Αν μπορείς να το κάνεις και αν το αντέχεις είναι δύο διαφορετικές ερωτήσεις. Γιατί η δική σου σταθερή βάση έρχεται πριν από τη δουλειά με άλλους και πόσο μακρύς μπορεί να είναι ο δρόμος.

Δύο ερωτήσεις που τις κρατώ χωριστά

Σε ένα εργαστήριο, μια συμμετέχουσα με ρώτησε αν πρέπει να μάθει να δουλεύει με ανθρώπους, και προς ποια κατεύθυνση. Κοίταξα το ενεργειακό της πεδίο μπροστά στην ομάδα και σκέφτηκα φωναχτά, ώστε να δουν όλοι ποιες ερωτήσεις κάνω στον εαυτό μου. Πριν από αυτό της είπα: Αν σου γίνει πολύ, απλώς λες «στοπ».

Πρώτα χώρισα δύο ερωτήσεις. Έχει την ικανότητα να βοηθά άλλους ανθρώπους; Ναι, ξεκάθαρα. Έχει αυτή τη στιγμή και την αντοχή να το σηκώσει; Όχι ακόμη. Αν το θέλει, πρέπει πρώτα να βρει η ίδια μια πιο σταθερή βάση.

Για τη δουλειά με άλλους βάζω τη δεύτερη ερώτηση πριν από την πρώτη.

Οι ερωτήσεις που κάνω στον εαυτό μου

Στην ερώτηση για το όφελος της απάντησα:

Με τα λόγια του Ρίκο

Ποιο είναι το πλεονέκτημα για εκείνη, αν βοηθά ανθρώπους; Γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό της. Μπορεί να ζήσει την ικανότητά της.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Για τον δρόμο της περιέγραψα δύο δυνατότητες: να μάθει τεχνικές ή να ανακαλύψει ποια είναι η δική της δύναμη σε αυτό. Σε εκείνη είδα τον δεύτερο δρόμο: να μάθει λίγα και κυρίως να χτίσει πάνω σε όσα ήδη φέρνει μαζί της. Θα έπρεπε να ξεκινήσει αργά, με λίγους ανθρώπους, και να αυξάνει μόνο σιγά σιγά.

Σε αυτό ανήκει και κάτι που συχνά ξεχνιέται: η υπομονή με τους άλλους. Οι άνθρωποι κάνουν τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Όποιος δουλεύει μαζί τους, τους δίνει χρόνο και δεν τους πιέζει, όπως δεν θα έπρεπε να πιέζει ούτε τον εαυτό του.

Πόσο θα μπορούσε να διαρκέσει για εκείνη

Στο τέλος της έκανα τον λογαριασμό. Πρώτα περίπου ένα, δύο χρόνια για τη δική της σταθερή βάση. Μετά ακόμη περίπου τρία, τέσσερα χρόνια για να μάθει τη σχέση με πελάτισσες και πελάτες. Μαζί έξι, επτά χρόνια, μέχρι να ξεκινήσει μια καθημερινότητα σε δικό της γραφείο.

Σε σένα μπορεί να είναι πιο σύντομο ή πιο μακρύ. Είναι όπως σε έναν μαραθώνιο. Όποιος έχει ήδη καλή φυσική κατάσταση, προετοιμάζεται για ένα καλοκαίρι. Όποιος έχει λίγη, χρειάζεται χρόνια. Η διαδρομή είναι η ίδια και για τους δύο.

Εγώ ο ίδιος χρειάστηκα δέκα χρόνια μέχρι να έχω την αντίληψή μου υπό έλεγχο, με τουλάχιστον οκτώ ώρες την ημέρα. Οι αριθμοί δεν αντιφάσκουν. Τα δικά μου δέκα χρόνια αφορούσαν την αντίληψη. Τα δικά της έξι, επτά χρόνια αφορούσαν τη βάση της και τη σχέση με άλλους ανθρώπους.

Γιατί η δική σου βάση έρχεται πρώτη

Στην πυροσβεστική ισχύει: Βοηθάς μόνο αν δεν μπαίνεις ο ίδιος σε κίνδυνο. Για τη δουλειά με ανθρώπους ισχύει το ίδιο.

Με τα λόγια του Ρίκο

Και το να βοηθάς ανθρώπους σημαίνει ότι εσύ ο ίδιος μένεις προστατευμένος. Ότι εσύ ο ίδιος δεν παθαίνεις ζημιά όταν βοηθάς.

Ρίκο Μπρούνερ, εργαστήριο

Στον χώρο εργασίας μου έχω δει πολλούς ανθρώπους που έβλαψαν τον εαυτό τους με τη δική τους αντίληψη. Πήραν πάνω τους ξένες ενέργειες και εξαντλήθηκαν. Ένιωθαν για τον εαυτό τους και για άλλους χωρίς να διακρίνουν, και έτσι παραμόρφωσαν πολλά. Γι’ αυτό ρωτώ πρώτα για τη βάση και μόνο μετά για την ικανότητα.

Όποιος δουλεύει με άλλους, προσέχει πάνω απ’ όλα ένα πράγμα: να γίνεται ο ίδιος πιο δυνατός μέσα από αυτό, και όχι πιο αδύναμος.

Εγώ ο ίδιος παρατηρούσα για πολύ καιρό πριν δουλέψω. Δούλευα πάντα μόνο εκεί όπου είχα καταλάβει τι βλέπω.

Πώς αναγνωρίζεις το όριό σου

Ένα όριο αρχίζει εκεί όπου γίνεσαι αβέβαιος για το πώς να βοηθήσεις κάποιον. Για τη δουλειά με ενέργειες ισχύει ένας απλός κανόνας: Μην ξεκινάς τίποτα που δεν μπορείς να ολοκληρώσεις.

Η εμπειρία από μόνη της δεν προστατεύει. Όποιος δουλεύει τριάντα χρόνια και δεν βλέπει τα όριά του, είναι για μένα τόσο απρόσεκτος όσο κάποιος την πρώτη του μέρα. Κι όποιος έχει την αίσθηση ότι πρέπει να προστατευτεί, καλύτερα να μην το αγγίξει. Περισσότερα στο Πώς αναγνωρίζεις το δικό σου όριο.

Δεν θέλουν όλοι αυτόν τον δρόμο

Δεν θέλουν όλοι όσοι έρχονται σε ένα εργαστήριο να δουλέψουν αργότερα με άλλους. Αν περνάς τώρα μια δύσκολη περίοδο, αυτή η σελίδα δεν είναι μια αποστολή για σένα. Η δική σου σταθερή βάση είναι και για σένα το πρώτο βήμα, και αρκεί από μόνη της. Αν θέλεις να κρατήσεις το έδαφός σου, ο ίδιος κανόνας ισχύει στην καθημερινότητα: να είσαι εκεί για τους άλλους χωρίς να παθαίνεις εσύ ζημιά. Αν θέλεις να προχωρήσεις, εδώ γράφει τι χρειάζεται, και ότι παίρνει χρόνια.

Συχνές ερωτήσεις

Μπορώ μετά το εργαστήριο να δουλέψω με άλλους;

Στο εργαστήριο μαθαίνεις τη βάση. Αν μπορείς να δουλέψεις με άλλους εξαρτάται κυρίως από το αν βλέπεις τα όριά σου και αν δεν παθαίνεις εσύ ζημιά σε αυτό.

Πώς ξέρω αν έχω την αντοχή γι’ αυτό;

Σε αυτή την ερώτηση καμία τεκμηρίωση δεν μπορεί να απαντήσει για σένα. Ένα σημείο αναφοράς: Γίνεσαι πιο δυνατός ή πιο αδύναμος όταν δουλεύεις με άλλους;

Πρέπει να μάθω πρώτα τεχνικές;

Αυτός είναι ένας πιθανός δρόμος. Ο άλλος είναι να ανακαλύψεις ποια είναι η δική σου δύναμη και να χτίσεις πάνω της. Ποιος σου ταιριάζει είναι διαφορετικό για τον καθένα.

Πρέπει να προστατεύομαι όταν δουλεύω με άλλους;

Μια προστασία κοστίζει δύναμη από το δικό σου σύστημα. Όποιος έχει την αίσθηση ότι πρέπει να προστατευτεί, έχει ήδη πάει πολύ μακριά. Περισσότερα στο Πώς αναγνωρίζεις το δικό σου όριο.

Πόση αντίληψη χρειάζομαι γι’ αυτό;

Αυτό που μετράει είναι οι ερωτήσεις που κάνεις. Περισσότερα στο Μια δεξιότητα, όχι ένα χάρισμα.

Τα επόμενα βήματα

Πάνω σε τι χτίζεται η δική σου σταθερή βάση, θα το βρεις στο Σταθερό έδαφος αντί για βάλτο. Πώς συνεχίζεις την εξάσκηση μετά το εργαστήριο, θα το βρεις στο Συνεχίζω την εξάσκηση στο σπίτι.