Да го разбереш енергетското поле · труд и механика
Каде што едно енергетско поле на едно место не функционира, трудот таму не е доволен. Тоа не кажува ништо за твојата волја.
Кажува нешто за тоа до каде стигнува твојот труд, а до каде не. Рико го нарекува тоа најважен резултат од своето истражување од 1998 година.
Прашањето со кое почна сѐ
Двајца мажи ја имаат истата несреќа на автопатот. Двајцата остануваат физички неповредени. Едниот потоа долго не може да се собере. Другиот излегува од колата и му е возбудливо.
Рико самиот вели дека вториот маж и онака сака акција. Значи, примерот не докажува ништо. Тој го покажува прашањето што го занимава од младоста: зошто истиот доживеј едниот го носи, а другиот го исфрла од колосек? Од ова прашање настана целото негово истражување, а од него израсна моделот што денес го нарекува механика на енергетското поле.
Краткиот одговор: еден однос
Одговорот на Рико е едноставна сметка. Твоето енергетско поле на секое место има сила. Она што доаѓа однадвор има големина. Ако силата е поголема, полето издржува. Ако притисокот е поголем, на тоа место е преоптоварено. Сметката и тесниот простор во кој се движи едно поле ги покажува со цртежи страницата Притисок, сила и простор за движење.
Едно поле притоа постојано се повредува, во мали нешта, секој ден. Според набљудувањето на Рико, најголемиот дел полето самото повторно го средува, за минути, часови, недели или години. Само каде што едно поле е толку преоптоварено што веќе не успева, нешто останува заглавено.
Важен е зборот „место“. Рико го изостри својот одговор. Одлучувачко не е колку едно поле издржува вкупно, туку колку издржува таму каде што стигнува товарот. Според неговото набљудување, има подрачја во кои поле што вкупно издржува малку поднесува повеќе од поле што вкупно издржува многу.
Затоа однапред не може да се каже кого ќе го погоди некој настан. Сметката објаснува наназад зошто го погодил едниот, а другиот не. Таа не е предвидување, затоа што однапред никој не знае на кое место ќе стигне товарот.
Зошто трудот сам не е доволен
Многу луѓе веќе пробале многу нешта. Работеле на себе, читале книги, менувале навики. И на едно одредено место сепак не оделе понатаму. Најважниот резултат од своето истражување Рико го сместува во една слика.
„Тоа е како кога колата има дупната гума. Можеш да земеш колку сакаш часови по возење. Но гумата мора да се смени за да можеш повторно да возиш. Така е и со енергетското поле. Кога енергетските полиња се оштетени, кога веќе не функционираат, можеш да се трудиш колку сакаш. Нема да успееш.“
Рико Брунер
Сликата раздвојува две нешта што лесно се мешаат: твоето умеење и состојбата на полето. Часовите по возење те прават подобра возачка. Гумата не ја крпат. Кој е заглавен на место каде што неговото поле не функционира, затоа не оди понатаму со повеќе волја. Тоа не е прекор кон волјата. Таа е само погрешен алат за тоа место.
Лостот е премал
Зошто сопствениот труд стигнува до толку малку од полето? Рико го објаснува тоа со леден брег. Само врвот штрчи од водата. Тој е делот до кој директно стигнуваш со своето дејствување, мислење и чувствување. Според неговата слика, тоа е околу една десетина. Сѐ под тоа, околу девет десетини, тој го нарекува механика: функции до кои сопственото однесување има само многу тежок, задоцнет или никаков пристап.
Тоа објаснува едно искуство што многумина го познаваат. Го мрдаш врвот и дури чувствуваш дека таму нешто се случува. Големиот дел под него не мрда заедно со него. Рико вели дека лостот е премал.
„Затоа што ако се работи на погрешно место, нема да се добие резултат.“
Рико Брунер
На тоа се додава и тоа што луѓето бараат таму каде што нешто чувствуваат. Рико забележува дека многумина токму затоа не одат понатаму: причината ја бараат секогаш во делот што го забележуваат, а не таму каде што е. Зошто е така, ќе најдеш на страницата Зошто не чувствуваш сѐ.
Кога знаеш што би било добро, а сепак не го правиш
Можеби го познаваш тоа во мало: нешто би било исправно, а не се случува. Рико таквите моменти ги нарекува мали црвени копчиња. Секој човек ги има, затоа што секој понекогаш е преоптоварен. Според него, тие не се наод и не се проблем.
Покрај тоа, тој опишува редок голем случај. Полето во суштина функционира, а сепак дејствието не се остварува. Некои подрачја што поттикнуваат дејствие се посилни. Други сѐ уште се ослабени. Затоа дејствието не се довршува. Кои полиња точно мора да соработуваат за тоа, Рико сѐ уште истражува. Тој отворено вели дека не го знае тоа целосно.
Едно толкување притоа изрично го исклучува: дека нешто во тебе работи против тебе.
„Според мене, не постои внатрешен енергетски саботер, затоа што енергетското поле е автономно во својата механика.“
Рико Брунер
Според неговото набљудување, полето влијае многу посилно врз однесувањето отколку однесувањето врз полето. Однесувањето влијае назад, но не одлучувачки. Затоа едно поле со однесување не може ниту да се блокира, ниту само со него да се придвижи.
Не недостига енергија
Многумина ја опишуваат својата ситуација вака: едноставно веќе немам енергија. Рико често ја слуша таа реченица, а во полињата гледа нешто друго:
„Никогаш во животот, а сум видел многу енергетски полиња, не сум видел човек со премалку енергија. Видов многу луѓе што го изгубиле пристапот до својата енергија“
Рико Брунер
Според Рико, енергијата е тука. Полето ја намалува од самозаштита, или таа не поминува низ повредените места. Тогаш прашањето веќе не гласи „Како да дојдам до повеќе енергија?“, туку „Што го затвора патот?“. Рико нагласува дека од тоа не следи прекор. Кој нема пристап, не е самиот виновен.
Затоа Рико и не внесува енергија во едно поле. Според неговото набљудување, полето лошо ја обработува туѓата енергија, а таа може да го направи зависно. Што прави тој наместо тоа, опишува Информација наместо енергија.
Нема кратенка, но има помалку заобиколувања
Дали има побрз пат? Рико вели јасно: развојот на едно поле не може да се скрати. Кој прескокнува чекори, не ги гради. Она што може да се избегне, се заобиколувањата. Тој го опишува тоа вака: да правиш повеќе од она што те прави посилен, и помалку од она што те ослабува. Со тоа патот не станува пократок, само не се прави подолг.
Значи, трудот не е безвреден. Тој дејствува таму каде што стигнува: на врвот од ледениот брег, во секојдневието, во она што го правиш. Само не го заменува она што под тоа не функционира.
Кога трудот е токму вистинското
Не секое заглавување има причина во енергетското поле. Понекогаш недостига вештина што може да се вежба. Понекогаш нешто во животот веќе не одговара. А некои нешта ѝ припаѓаат на медицината или на психологијата. Каде што ниедно поле не блокира, трудот е токму вистинското. Сликата со дупнатата гума важи само таму каде што навистина има дупната гума.
Дали една тешкотија е во полето, не може да каже ниедна страница, ни оваа. Каде се границите меѓу тело, психа и енергетско поле, опишува Тело, психа и енергетско поле. Едно нешто сепак можеш да земеш со себе: ако нешто не успева и покрај големиот труд, тоа не значи автоматски дека сакаш премалку.
Кога се појавува слабост иако одеше добро
Според Рико, силата е секогаш однос, и во самиот живот. Кој се развива, доаѓа до нови барања. Таму едно подрачје што претходно беше сосема доволно, може одеднаш да биде најслабото.
„И претходно тој беше најдобриот во првата лига, а сега во следната, повисока лига ќе биде најслабиот. И тоа не е затоа што не е добар во повисоката лига, туку затоа што тогаш мора повторно да се развива.“
Рико Брунер
Кој ќе забележи таква слабост, со тоа не мора да изгубил нешто. Тоа може да значи дека мерилото пораснало. Дали е така кај тебе, може да се види само во полето, не во разговор.
Што може тоа да значи за тебе
До што стигнува трудот
- твоето дејствување, твоето мислење, твоето секојдневие
- вештини што можат да се вежбаат
- изборот што те зајакнува, а што те ослабува
До што трудот не стигнува
- места во полето што не функционираат
- механиката под водената линија
- енергија до која недостига пристап
Ако во моментов многу нешта ти се премногу, сликата опишува ситуација, а не слабост. Истиот товар може да те погоди потешко отколку другите, затоа што кај тебе стигнува на друго место. Ако оди добро и сакаш тоа да го задржиш, се поставува прашањето колку издржува твоето поле кога животот ќе побара нешто повеќе. А ако сакаш да напредуваш, не станува збор за избегнување на притисокот, туку за тоа на кое место твоето поле може да го издржи следното барање.
Рико притоа не оценува никого. Силата и притисокот не се оценки за еден човек, туку две големини во поле што постојано се менува.
Чести прашања
- Дали треба да престанам да се трудам?
- Не. Трудот дејствува таму каде што стигнува, во дејствувањето и во секојдневието. Само не го заменува она што во полето не функционира. Двете можат да одат едно до друго.
- Дали тоа значи дека нешто не е во ред со мене?
- Не. Рико ја опишува силата како распределба на многу места, а не како еден број за целиот човек. И поле што вкупно издржува многу, на едно место може да биде преоптоварено.
- По што да препознаам дали мојата тешкотија е во полето?
- Само по тоа како се чувствува, не. Она што го чувствуваш се последици; според Рико, причините се видливи само во полето. Кога имаш телесни тегоби, прво одиш кај лекарката или лекарот.
- Зар Рико не може едноставно да ми даде енергија?
- Рико намерно не го прави тоа. Според неговото набљудување, не недостига енергијата, туку пристапот до неа, а туѓата енергија може да го направи полето зависно. Тој става на располагање информација, а не енергија.
- Има ли вежба со која сам можам да стигнам до механиката?
- Рико не наведува таква. Според неговата слика со ледениот брег, сопственото однесување стигнува пред сѐ до врвот. Она што самиот можеш да го направиш, е да избегнуваш заобиколувања: повеќе од она што те зајакнува, помалку од она што те ослабува.
Како понатаму
Сметката на притисокот и силата, со цртежи, ќе ја најдеш под Притисок, сила и простор за движење. Каде е границата меѓу тело, психа и енергетско поле, опишува Тело, психа и енергетско поле. Што носи едно поле, објаснува Како едно поле станува стабилно.