Почеток · Основата

Занает, а не дар

Важно: работилниците се одржуваат само на германски.

Секој човек опажува. Она што може да се научи, е разликувањето. Зошто мојата работа ја нарекувам занает, што притоа се вежба и зошто никому не можам да му ветам резултат.

Што подразбирам под занает

Она што го правам, за мене не е дар. Тоа е занает. Кој носи предиспозиција, оди подалеку, тоа е точно. Но занаетот мора да се вежба, да се учи и да се развива понатаму, и тоа важи за сите, и за мене.

Зборовите на Рико

И она што навистина можам да ви го кажам, тоа навистина има врска со вежбањето. А јас во мојот живот сум вежбал илјадници часови.

Рико Брунер, работилница

Денес кај мене многу работи одат автоматски. Затоа однадвор моето опажување изгледа брзо и без напор. Толку е брзо затоа што сум го научил.

Како почна кај мене

Околу шеснаесеттата година забележав дека другите луѓе опажуваат поинаку од мене. Оттогаш свесно се занимавав со своето опажување. Кој е млад, толкува брзо и често гледа на работите погрешно. Кај мене не беше поинаку: опажувањето беше тука порано од способноста да го читам.

Затоа си поставив строго правило. Една до две години, деведесет проценти само опажував и речиси не извлекував заклучоци. Околу дваесет и втората, дваесет и четвртата година можев толку да се потпрам на своето опажување што кај луѓето препознавав каде нешто не е во ред. На дваесет и шест, дваесет и седум години ја отворив својата пракса.

Подоцна прво ги разбрав едноставните процеси во едно енергетско поле. Дури потоа воопшто станаа видливи потешките. На некои врски работев повеќе од дваесет години.

Сите чувствуваат нешто, разликата е во разликувањето

Секој човек ја опажува енергијата на другите луѓе, најчесто без да забележи. На работилницата го кажувам вака:

Зборовите на Рико

Несвесно тоа сите го правите. Тука нема никој што не чувствува. Тоа воопшто не е можно.

Рико Брунер, работилница

Кога гледаш едно енергетско поле, можеби забележуваш: овој човек е среќен. На истото место јас гледам илјадници енергетски полиња во различни констелации. Го гледаме истото. Јас можам пофино да го разликувам.

Тоа го споредувам со слика од точки. Повеќето луѓе ја гледаат целата слика и чувствуваат дали некој е стабилен или не. Кој сака да работи со енергетско поле, мора да ги гледа поединечните точки и како дејствуваат една на друга.

Тоа се учи како секое внимателно гледање. Кој доволно долго вежбал во планините, ги гледа дивокозите на карпата каде што другите гледаат само камен. Кај мене тоа се местата во енергетското поле што не функционираат.

Зошто многумина мислат дека немаат интуиција

Многу луѓе ми велат дека немаат добра интуиција. Најчесто тоа не е точно. Нивната интуиција е премалку вежбана и затоа премалку разликува. Тогаш лесно се наложува некоја желба или мисла врз неа.

Интуицијата притоа не е ништо возвишено. Според моето искуство таа е приземна, еден начин на толкување впечатоци, покрај разумот. Повеќе во Што е интуиција.

Што точно се вежба

Не се вежба чувствувањето. Се вежба прашањето од каде доаѓа нешто што го чувствуваш.

Зборовите на Рико

значи, ако сега ме прашаш: дали му верувам на своето опажување? Не. Не му верувам на своето опажување, затоа што постојано го контролирам.

Рико Брунер, работилница

Секој пат кога ќе опажам нешто, проверувам од каде доаѓа. Дали е нешто што си го посакувам? Нешто што си го замислувам или мислам? Нешто што го чувствувам? Или нешто што навистина го опажувам? Тоа успева само со вежбање.

Кога не знам, го кажувам и тоа: немам поим, може да е и нешто друго. Тогаш не шпекулирам. Најголемата опасност во работата со енергетски полиња се претпоставките што никој не ги проверува.

Зборовите на Рико

А уметноста не е интуицијата, туку поставувањето прашања.

Рико Брунер, работилница

Како се вежба разликувањето, ќе најдеш во Учи да разликуваш.

Да чувствуваш уште не значи да разбираш

Впечатокот од едно енергетско поле доаѓа брзо. Лесно може да се помеша со разбирање, и тогаш се гради врз него. Меѓу чувствувањето и разбирањето има долг пат.

Двете работилници одат дел од овој пат, од чувствувањето до разликувањето.

Зошто не можам ништо да ти ветам

Зборовите на Рико

Да, но тоа не дава никакво осигурување, нема гаранција, затоа што тоа е искуство и затоа што тоа е строгиот пат, затоа што лесниот пат во ова подрачје не функционира.

Рико Брунер, работилница

Колку далеку ќе стигнеш, зависи од тоа што го носиш, а уште повеќе од тоа колку долго вежбаш. Кратенка нема. Кој прескокнува чекори, гради врз нешто што не носи.

Што значи тоа за тебе

За да почнеш, не мора ништо да умееш. Ако сега минуваш низ тежок период, прво вежбаш само да бидеш со себе. Разликувањето доаѓа подоцна.

Ако сакаш да го задржиш своето тло, разликувањето ти помага во секојдневието: дали ова е мое чувство или го презедов од некој друг?

Ако сакаш понатаму, можеби до работа со други луѓе, ти требаат многу часови. Колку долго тоа би можело да трае кај една учесничка, ќе најдеш во Ако сакаш и ти да работиш со луѓе.

Чести прашања

Дали мора да сум надарен?

Не. Опажува секој човек. Она што го носиш, игра улога. Колку вежбаш, игра поголема.

Дали ми треба обука или претходно знаење?

Не. На работилницата седат луѓе со сопствена пракса покрај луѓе без претходно образование. Поважно е дали ги гледаш своите граници. Повеќе во Како ја препознаваш својата граница.

Колку часови се потребни?

Тоа не може да се каже за сите. Јас самиот вежбав илјадници. За тебе самиот доволно е двапати на ден по неколку минути. Кој сака да работи со други, му треба многу повеќе.

Можам ли да му верувам на своето опажување?

Ни јас не се потпирам слепо на мојата. Ја проверувам цело време. Токму тоа се вежба.

Дали е ова езотерично?

Не. Интуицијата според моето искуство е приземна. Се вежба како секое внимателно гледање.

Каде понатаму

На што стои целото вежбање, објаснува Цврсто тло наместо мочуриште. Вежбата со која почнуваат двете работилници, ќе ја најдеш во Да бидеш со себе.