Почетна · Механика на енергетското поле

Што е енергетско поле

Имаш тело што можеш да го видиш. Кон тебе припаѓа и нешто што не го гледаш, а сепак држи сѐ заедно. Во механиката на енергетското поле тоа се вика енергетско поле.

Сѐ што не е тело

Енергетското поле не може да се објасни со една реченица. Најблиску е оваа: кон твоето енергетско поле припаѓа сѐ во тебе што не е физичко. Тоа е невидливата структура што држи сѐ заедно.

Тоа не е исто што и аура. Она што многумина го согледуваат како аура е само надворешниот раб. Нивоата на кои работам лежат многу подлабоко, и таму веќе нема ни бои.

Ни психата не припаѓа на енергетското поле. Но таа е делот што најсилно реагира на енергетското поле.

Полето реагира без ти да го управуваш

Енергетското поле функционира инстинктивно, според механизми, дразби и меѓудејства. Кога ќе настане една ситуација, следува друга што ја урамнотежува. Не мораш тоа да го управуваш, а и не би можел, бидејќи оди многу побрзо отколку што можеш да мислиш.

Полето има еден вид интелигенција што препознава каде и како мора да реагира, без да размислува за тоа. Тоа е помалку свест, а повеќе инстинктивно знаење за потребниот одговор. Затоа полето не може да се набљудува себеси однадвор: не може да размислува за себе и не може само да се води, туку може само инстинктивно да постапува со своите меѓудејства.

„Но енергетското поле не забележува свесно дека не функционира.“

Рико Брунер

Свеста настанува дури во заедничкото дејство на многу клетки, на највисокото од трите нивоа. Таму го доживуваш она што се случува во полето. Како нивоата се градат едно врз друго, пишува во Трите нивоа.

Од клетката до целото поле

Човекот се состои од клетки, иако го гледаш само телото. Кај енергетското поле е слично, на друг начин. Неговите најмали градежни делови ги нарекувам клетки. Тие се помали од атомите.

Една таква клетка е движење: дејство со своето противдејство. Секое движење создава сопствен образец. Клетките остануваат самостојни и никогаш не се спојуваат меѓу себе. Многу клетки образуваат рој, роевите образуваат групи, а групите понатаму се поврзуваат, сѐ додека од тоа не настане целото твое енергетско поле.

Клетките никогаш не се допираат. Меѓу две клетки има простор што нивната сопствена напнатост го држи отворен, и истата напнатост ги држи и заедно. Така секоја клетка останува самостојна, а сепак е дел од целината.

Нови клетки никогаш не доаѓаат во полето однадвор. Тие настануваат во неговата внатрешност, и тоа само од една причина: за да урамнотежуваат.

Ниту едно поле не личи на друго

Секое енергетско поле има сопствен потпис. Две полиња не можам да ги помешам, исто како што не се мешаат два отпечатоци од прсти. Но, за разлика од отпечатокот, потписот не останува ист. Енергетското поле учи, реагира и се развива во секоја секунда.

Потписот на целото поле произлегува од распоредот на неговите клетки. Ако се промени распоредот, се менува и потписот, а сепак неговото јадро останува препознатливо.

Затоа во механиката на енергетското поле нема стандардно решение. Начелата важат за секое поле, а како се покажуваат, е различно кај секој човек.

Од каде полето ја добива својата енергија

Енергетското поле само ја создава својата енергија. Секоја клетка ја произведува со своето сопствено движење, во смената меѓу одење напред и задржување. Според моето набљудување, полето нема големо складиште од кое подоцна црпи. Она што го создава, го користи директно.

Бидејќи потписот постојано се менува, најдобро одговара енергијата што полето токму сега самото ја создава. Затоа полето тешко се снаоѓа со енергија однадвор. Што се случува притоа, пишува во Што го нарушува енергетското поле.

Како часовнички механизам

Енергетското поле можеш да си го замислиш како часовнички механизам. Ако сите запчаници правилно се зафаќаат, часовникот го покажува точното време. Ако недостасува еден запчаник, ако некој е свиткан или му е скршен заб, целиот механизам повеќе не работи правилно, иако остатокот е во ред.

„Енергетското поле на човекот може да се спореди со часовнички механизам. Кога механизмот функционира, кога сите запчаници функционираат оптимално, тогаш се покажува точното време.“

Рико Брунер

Часовничкиот механизам покажува како функционира полето. Како деловите дејствуваат еден врз друг, покажува помалку добро. Таму е повеќе како тркалезна маса на која илјада луѓе играат пинг-понг со петстотини топчиња: секое топче што некаде ќе удри го менува играњето на други места. Овие меѓудејства го прават енергетското поле сложено, иако во принцип функционира едноставно.

Зошто не го чувствуваш полето што добро функционира

Ако меѓудејствата функционираат, тие се одвиваат во милисекунди или уште побрзо, и тогаш воопшто не ги забележуваш. Така и треба да биде. Дури кога ќе станат побавни, ги согледуваш, на пример како чувство дека си растргнат меѓу две страни.

„Енергетското поле што добро функционира не се чувствува.“

Рико Брунер

Обратно, она што го чувствуваш не е сигурен знак за тоа што се случува во твоето поле. Истото чувство може да има сосема различни причини. Затоа никогаш не заклучувам за полето само од доживеаното.

Што се случува меѓу две енергетски полиња

Меѓу две енергетски полиња ништо не преминува. Секое поле ја чувствува напнатоста на другото, реагира на неа и се урамнотежува во самото себе, без за тоа да мора да прими нешто од другото. Тоа е тивок вид комуникација, сосема без зборови. Затоа и луѓето во близина чувствуваат колку е силна и мирна напнатоста на едно поле.

Како туѓа енергија сепак може да влезе во полето, пишува во Што го нарушува енергетското поле.

Чести прашања

Дали енергетското поле е исто што и душата или психата?

Не. Душата според моето разбирање е дел од енергетското поле, еден вид складиште. Психата не припаѓа кон него; за неа постои психологијата. Енергетското поле е просторот во кој лежи сѐ во тебе што не е физичко.

Дали аурата припаѓа на енергетското поле?

Да, како надворешен раб. Таа е делот што многу луѓе можат да го согледаат, според моето набљудување најмногу еден до пет проценти од целото поле. Механиката лежи подлабоко.

Можам ли да го видам своето енергетско поле?

Повеќето луѓе не го согледуваат директно. Она што го чувствуваат, често е само мал дел од него. Повеќе за тоа во Ледениот брег.

Дали моето енергетско поле се менува?

Да, постојано. Реагира на сѐ што ќе те сретне, учи притоа и може да расте и да се смалува. Не останува исто ниту една секунда.

Дали телото и енергетското поле се поврзани?

Тие се во голема мера одделни системи. Можат да дејствуваат едно врз друго, но по правило не се причина едно за друго. Она што се однесува на телото, спаѓа во медицината.

Каде завршува моето енергетско поле?

На својот сопствен раб. Кон надвор дејствува само преку својата напнатост, што ја чувствуваат други полиња.

Како понатаму

Што прави енергетското поле цел ден, пишува во Мир, немир и урамнотежување.

Дел „Механика на енергетското поле“ · Верзија 1.0 · 30.10.2026.